KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2010/17654 E., 2012/26921 K.·Mahkemesi :iş Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Temmuz 2012
- Dava
- Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret alacağı, yıllık izin ücreti, ikramiye, fazla mesai alacağı, hafta tatili ve genel tatil alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
255 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı ile davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, iş sözleşmesinin davalı şirket tarafından haksız fesih edildiği gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret-yıllık izin-ikramiye-fazla mesai-hafta tatili-genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının, müvekkili şirkette hazırlama işçisi olarak çalıştığını, davacının son 1 senedir iş sözleşmesine, iş yeri uygulamalarına riayet etmemesi sebebiyle iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, bu nedenle tazminat hakkının bulunmadığını, başkaca bir işçilik alacağının olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı taraflar temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı, 17.02.2010 tarihli dilekçesinde fazla mesai ve tatil (hafta tatili) alacakları yönünden davayı takip etmeyeceğini belirtmiş olup, bu hususa da davalı tarafça karşı çıkılmaması karşısında, bu alacak talepler hakkındaki davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2010/17654, K. 2012/26921, 10 Temmuz 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama