Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2010/1944 K.2012/10400

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili,davacının emekli olması üzerine iş sözleşmesinin sona erdiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti,ikramiye ve yol harcırahı alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının alacaklarının ödenmesi bakımından gerekli işlemlerin yapıldığını alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, emeklilik sebebiyle akdin sona erdiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Davalı Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı’ nın harçdan muaf olmadığı gözetilmeksizin harca hükmedilmemesi temyiz edenin sıfatına göre bozma sebebi yapılmamıştır.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-İkramiye alacağının TİS. Den kaynaklanması karşısında 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanununun 61 inci maddesinde, “Toplu iş sözleşmesine dayanan eda davalarında ifaya mahkum edilen taraf, temerrüt tarihinden itibaren, bankalarca uygulanan en yüksek işletme kredisi faizi üzerinden temerrüt faizi ödemeye de mahkum edilir” hükmü nedeni ile taleple bağlı kalınarak 61. madde belirtilen faize hükmedilmesi gerekirken “ en yüksek banka mevduat faizine hükmedilmesi,

- Emeklilik yol harcırahı alacağına yasal faiz yerine en yüksek banka mevduat faizine hükmedilmesi, - Davacının temerrüt ihtarnamesinde açıkça belirtmediği ikramiye ve yol harcırahı alacaklarına dava ve ıslah tarihlerinden faiz yürütülmesi gerekirken temerrüt tarihinden faiz yürütülmesi ve, -Hükmedilen miktarların net mi, yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.