Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2010/2136 K.2012/9451

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili müvekkilinin davalı iş yerinde 01.09.1994 tarihinden 31.05.2006 tarihine kadar kesintisiz çalıştığını, 12 yıl boyunca geceli gündüzlü hizmet verdiğini, hafta sonları, dini ve milli bayramlarda çalıştığını, hizmet sürelerinin SGK ya eksik bildirildiğini, 01.09.2005 tahinden itibaren davacının tam gün çalışmasına rağmen 9 ay boyunca maaşının yansının ödendiğini, kalan kısmının taahhüt edilmesine rağmen ödenmediğini, daha sonra müvekkilinin davalı iş verenin bulunduğu konutundan tahliye edildiğini, maaşının yarısını ödenmesi ve konuttan tahliye sebebi ile çalışma koşullarının müvekkili aleyhine değiştiğini,

bu nedenle müvekkilinin 31.05.2006 tarihinde iş akdini feshettiğini, bu nedenle dokuz aylık maaş farkı, kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta sonu çalışma ücreti ve genel tatil ücretinin, kıdem tazminatı için akdin feshi tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek faiz ile diğer alacakları dava tarihinde itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde açılan davanın usul ve yasaya aykırı olduğunu, davacının 06/06/2006 tarihinde hiçbir hak ve alacağının kalmadığını beyanla imza altına aldığını, kıdem tazminatı dışındaki diğer alacakların zaman aşımına uğradığını, davacının iş yerindeki çalışmasını sürekli olmadığını, davacının önce Burak Konut Yapı Koop. Çalışmasının bulunduğunu, 2006 yılından itibaren site yönetiminde çalıştığını, davacının tüm yıllık izinlerini kullandığını, taraflar arasındaki sözleşme ile 30/07/2005 tarihinden itibaren davacının çalışma sürelerinin 15 güne düşürüldüğünü, fiilen ayda 15 gün çalıştığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının taleplerinin yerinde olduğu gerekçesiyle kıdem tazminatı, yıllık izin ve ücret alacaklarının kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekili dava dilekçesinde faiz talebinde bulunmuş ise de, 02.10.2009 havale tarihli ıslah dilekçesinde faiz isteminde bulunmamıştır.

Mahkeme, HMUK.’nun 74. (HMK. nun 26.) maddesi hükmü uyarınca taleple bağlıdır. Talep olmadığı takdirde faize hükmedilmesi yasaya aykırıdır.

Bu nedenle ıslah dilekçesinde faiz talep edilmediği halde, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücretinin ıslah ile artırılan kısmına faiz yürütülmesi HMUK.’nun 74. (HMK.’nun 26.) maddesine aykırı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HMK.’nun 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasının hüküm altına alınan alacaklara ilişkin kısmının tamamen çıkartılarak yerine;

“Açılan davanın kısmen kabulü ile,

4.567,24 TL kıdem tazminatının, 500,00 TL’sinin iş akdinin feshi tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte, 4.067,24 TL’sinin ıslahta faiz talebi bulunmadığından faizsiz olarak davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

1.908,37 TL ücret alacağının, 500,00 TL’sinin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte, 1.408,37 TL’sinin ıslahta faiz talebi olmadığından faizsiz olarak davalıdan alınarak davacıya verilmesine”