Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2010/27074 K.2012/36839

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

İş Kanununun 22. maddesindeki iş koşullarının ve bu koşullardan sayılan ücretin tarafların karşılıklı anlaşmasıyla değiştirilmesi mümkündür.

Dosyada mevcut imzası inkar edilmeyen 15.05.2006 tarihli belgede davacının “1 Nisan 2004 tarihinden itibaren Görükle Belediyesi’nin içinde bulunduğu ekonomik nedenlerden dolayı Belediye Başkanlığı ile anlaşarak kendi rızası ile 24,00 YTL yevmiye ile çalışmayı kabul ederek sürdürdüğü, ücretindeki bu düşüş nedeni ile geriye dönük ücret farkı talebinde bulunmadığı, bu talebinden feragat ederek Görükle Belediyesini ibra ettiği, 01.06.2006 tarihinden itibaren bugünkü günlük çalışma ücretine ek olarak brüt 3 YTL artışla çalışmaya devam etmek istediği, bu tarihten sonrası için de ücret farkı talebinden feragat ettiği ve Görükle belediyesini ibra ettiği” görülmüştür.

Davacı, ücretlerin düşürülmesine ilişkin bu belgenin irade fesadı yaratacak şekilde ve baskı altında alındığını ileri sürmüş olup buna ilişkin her hangi bir delil toplanmamıştır.

Yerel mahkemece, işçi ücretlerinden İş Kanunu 62. maddesi uyarınca indirim yapılamayacağı gerekçesiyle dava kabul edilmişse de İş Kanununun 22. maddesi göz önüne alındığında gerekçe yerinde değildir.

Mahkemece ücretlerin düşürülmesine ilişkin belgenin düzenlenmesi sırasında irade fesadı olup olmadığı araştırılarak sonuca gidilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Sonuç: