KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2010/27393 E., 2012/36362 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Kasım 2012
- Mahkemesi
- İŞ MAHKEMESİ
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, 4 aylık ücret, yıllık izin ücreti, fazla mesai alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile, fazla çalışma ücreti, yıllık ücretli izin ve 4 aylık ücret alacağını, istemiştir.
B) Davalıların Cevabının Özeti:
Davalılar davaya cevap vermemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının hizmet süresinin 1 yıldan az olduğu bu nedenle kıdem tazminatı ile yıllık ücretli izin hakkının bulunmadığı, hizmet akdinin haklı nedenle sona erdirildiği ispat edilemediğinden ve hizmet akdi bildirimsiz olarak sonra erdirildiğinden davacının ihbar tazminatı talebinin yerinde olduğu, davacının çalışma koşullarını kendisinin belirlediği ve fazla çalışma talebinin de yerinde olmadığı, gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davacı taraf temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davalı taraf vekille kendisini savunmadığı halde davalı lehine vekalet ücreti hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
F) Sonuç:
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2010/27393, K. 2012/36362, 6 Kasım 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama