Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2010/29519 K.2012/38894

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 1976 yılında davalı şirkette çalışmaya başladığını, 1993 yılında davacı ile bir takım işçilere kıdem tazminatı adı altında ödeme yapıldığını, 1993 Nisan ayında ...'dan yaşlılık aylığına hak kazandığını, ancak çalışmasına devam ettiğini, davacının 31/12/2008 tarihinde "gerekli ve yeterli performans gösteremediği" biçimde dilekçe alınmak sureti ile hizmet akdinin tazminatlı olarak feshedildiğini, 1976-1993 arası dönemin hizmet süresine dahil edilmeyerek kıdem tazminatının eksik ödendiğini iddia ile fark kıdem tazminatı talebinde bulunmuştur.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının 16/03/1976 tarihinde çalışmaya başladığı davalı işyerinden 01/01/1993 tarihinde ayrıldığını, davacı işten ayrılırken her türlü yasal hakları ile kıdem ve ihbar tazminatının kendisine ödendiğini, işten ayrılan davacının yeniden işe başladığını ve 07/03/1993 itibariyle emeklilik gerekçesiyle işyeriden ayrıldığını, her türlü yasal haklarını alıp daha sonra emeklilik sebebiyle işten ayrılan davacının bu kez emekliliğe rağmen çalışacağını davalıya bildirdiğini, davacının tekrar işe alınma talebinin kabul edildiğini, davacının bu çalışmasının 31/12/2008 tarihine kadar sürdüğünü ve kendisine kıdem ve ihbar tazminatlarının tam olarak ödendiğini, kıdem tazminatının emeklilik öncesine yürütülmesine imkan olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı kıdem tazminatının noksan ödendiğini iddia ederek dava açmış davalı önceki dönem çalışmasının emeklilik sonucu sona erdiğini ve kıdem tazminatının ödendiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının yaşlılık aylığı nedeniyle ayrılması sırasında kıdem adı altında ödenen paralar avans kabul edilerek yapılan hesaplamaya itibarla fark kıdem tazminatına hükmedilmiştir.

Dosyadaki belgelerin incelenmesinde, davacıya 08.03.1993 tarihinde 75 TL, 12.02.1993 tarihinde 50 TL kıdem tazminatı ödemesi yapıldığı,davacının 07.03.1993 tarihinde emekli olmak için işten ayrılma dilekçesi verdiği görülmüştür.

Davacının ikinci dönem çalışması ise 2008 yılına kadar devam etmektedir.

Davacının çalışmasının 1.döneminin yaşlılık aylığı almak için sona erdiği ve davacıya bu döneme ilişkin olmak üzere fesihten önce 12.02.1993 tarihinde 50 TL, emeklilik dilekçesinden sonra 08.03.1993 tarihinde 75,31 TL ödendiği hususları tartışmasızdır.

Yaşlılık aylığı almak amacıyla yapılan fesih, kıdeme hak kazandıracak bir fesih türüdür.Bu tür fesih halinde kesintisiz çalışmaya devam edilse dahi yapılan kıdem tazminatı ödemesi, emekliliğe kadar döneme ilişkin kıdem tazminatını tam karşılıyorsa önceki dönem çalışmasının tasfiyesi anlamına gelir.

Mahkemece yapılacak iş, davacının 1.dönem çalışması karşılığı olan kıdem tazminatının 07.03.1993 tarihi itibariyle kaç lira olduğu belirlenip 12.02.1993 tarihinde yapılan ödeme avans kabul edilerek ödenen 50 TL'nin 12.02.1993-07.03.1993 arası yasal faiziyle birlikte hesaplanıp 08.03.1993 tarihinde ödenen 75,31 TL'ye eklenmesi sonucunda bulunacak rakam, ilk dönem hak edilen kıdem tazminatını karşılıyor ise ilk dönemin tasfiye edildiğinin kabulü, karşılamıyor ise ödemenin karardaki gibi avans olarak değerlendirilip sonuca gidilmesinden ibarettir.

Ödenen paraların bu şekilde değerlendirme yapılmadan avans olarak değerlendirilmesi ve ilk dönemin tasfiye edilmediğinin kabulü hatalıdır.

F) Sonuç: