KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2010/33650 E., 2012/41893 K.·Mahkemesi :iş Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Aralık 2012
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı, fazla çalışma ücreti ile izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatları ile fazla çalışma ve yıllık ücretli izin alacakları istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının işi terk edip ayrıldığını ve gönderilen ihtara rağmen dönmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, feshin haklı nedene dayandığını ispatla yükümlü olan işverenin bu hususu ispat edemediğinden davacının ihbar ve kıdem tazminatı talebi ile kanıtlanan fazla çalışma ve yıllık ücretli izin alacakları taleplerinin kabulüne, karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
Davacı davalı ... aleyhine işçilik alacaklarının tahsili talepli dava açmış ve yapılan yargılama sonunda bu davalı aleyhine hüküm kurulmuş ise de, dosyadaki tüm bilgi ve belgelerden ve özellikle ... ve Ticaret Sicil kayıtlarından davacının işvereninin davalı ... olmayıp ... Tic. Litd. Şti. olduğu açıkca anlaşılmaktadır.
Davacının davalı olarak belirttiği ...'un şirket yetkilisi olduğu dikkate alındığında temsilde hata olup davacıya davayı Limited Şirkete yöneltmek için süre verilip, davalı şirketin delilleri toplanıp, sonuca göre hüküm kurulması gerekirken işveren sıfatı bulunmayan ... aleyhine hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2010/33650, K. 2012/41893, 10 Aralık 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama