Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2010/35585 K.2012/44558

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı ve davalılardan İSKİ avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, müvekkilinin davalı İSKİ ile diğer davalı şirket bünyesinde 2000 yılından beri sayaç okuma görevlisi olarak çalıştığını, iş akdinin işveren tarafından haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini iddia ederek, kıdem tazminatı, fazla mesai, ücret alacağı, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili alacakları, asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde özetle, davacının devamsızlığı nedeni ile iş akdinin feshedildiğini, davacının taleplerinin yersiz olduğunu savunarak davanın reddedilmesini talep etmiştir.

Diğer davalı İSKİ ise yetki itirazı ve zamanaşımı definde bulunmuş, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Davalı İSKİ vekili, diğer davalı ile müvekkili kurum arasında asıl işveren alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, müvekkili kuruma husumet atfedilemeyeceğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

Davacı vekili, faiz başlangıcının dava tarihi yerine temerrüt tarihi olan ihtarnamenin tebliği tarihi olması gerektiğini, tüm alacak kalemleri için bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz oranının uygulanması gerektiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı İSKİ ve davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece geniş anlamdaki ücret kapsamında bulunan fazla çalışma, ücret, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili ücretlerine, davacının talebi de dikkate alınarak 4857 sayılı Yasa' nın 34. maddesi uyarınca mevduata uygulanan en yüksek faizin yürütülmesi gerekirken yasal faiz yürütülmesi,

Davalılar aleyhine açılan ve birleştirilen dava tarihlerinin farklı olmasına rağmen faiz başlangıç tarihlerinin hükümde açıkça gösterilmemesi,

Hükmedilen miktarların net mi, brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamaya gerektirmediğinden hükmün 6100 Sayılı HMK’nın geçici 3. Maddesi yollaması ile HMUK’un 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasındaki kabule ilişkin ilk 4 paragrafın çıkartılarak yerlerine;

11.742,36 TL. net kıdem tazminatının iş akdinin fesih tarihi olan 13.03.2008 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte,

1.230,00 TL. net ücret alacağından;

100,00 TL sinin davalı Şirket açısından 11.04.2008, davalı İSKİ açısından 03.07.2008 tarihinden itibaren,

1.130,00 TL. sinin her iki davalı açısından ıslah tarihi olan 28.12.2009 tarihinden,

- 1.985,40 TL. net fazla çalışma ücretinden;

200,00 TL sinin davalı Şirket açısından 11.04.2008, davalı İSKİ açısından 03.07.2008 tarihinden itibaren,

1.785,40 TL. sinin her iki davalı açısından ıslah tarihi olan 28.12.2009 tarihinden,

- 1.236,00 TL. net hafta tatili ve genel tatil ücretinden;

100,00 TL sinin davalı Şirket açısından 11.04.2008, davalı İSKİ açısından 03.07.2008 tarihinden itibaren,