KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2010/36553 E., 2012/43358 K.·Mahkemesi :iş Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Aralık 2012
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti alacağı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile vergi iadesi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, iş sözleşmesinin işverence feshedildiğini ileri sürerek kıdem, ihbar tazminatları ile izin, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ve vergi iadesi alacaklarını istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Dosya içerisinde mevcut davacıya ait 31.10.2006 tarihli ücret bordrosunda davacı işçinin ... dört iş günü yıllık izin kullandığı görülmektedir. Davacı çalışma süresine göre hak kazandığı yıllık izni kullandığından ayrıca iki gün izin ücreti hesap edilerek hüküm kurulması hatalıdır.
3- Mahkemece fazla mesai ve hafta tatili ücret alacağı tanık beyanlarına göre yapılan hesaplama esas alınarak hüküm altına alınmış ise de bu alacaklardan dairemizin süreklilik kazanmış içtihatlarına göre %10 takdiri indirim yapılması azdır. Bu alacaklardan makul oranda indirim yapılmaması hatalı olup, hükmün açıklanan nedenlerden bozulmasına karar verilmiştir.
F) Sonuç:
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2010/36553, K. 2012/43358, 19 Aralık 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama