Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2010/37085 K.2013/2343

Dava

Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, izin ücreti, fazla çalışma ücreti ile ikramiye alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 22.01.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı işçi, davalı işyerinde 01.09.1995 tarihinden itibaren hassas döküm grubunda satış şefi olarak çalıştığını, çalıştığı süre zarfında izinlerinin düzenli ve tam olarak kullandırılmadığını, yıllık izinlerinin düzenli olarak kullandırılmaması, fazla mesai ücretlerinin ve ikramiye alacaklarının ödenmemesi nedeniyle 26.05.2008 tarihinde iş akdini haklı olarak feshettiğini ve davalı şirketten haklı fesih sonucu oluşan kıdem tazminatı ve diğer yasal haklarının ödenmesini talep ettiğini ileri sürerek, kıdem, izin, fazla çalışma ücreti ve ikramiye alacaklarının ödetilmesi davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı işveren, davacının 05.05.2008 tarihinde 17 gün izne ayrıldığını sonrasında işe gelmediğini devamsızlık sebebiyle iş sözleşmesinin haklı olarak feshedildiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının fazla mesai yaptırıldığı ancak ücretinin ödenmediği, bu nedenle davacının iş sözleşmesini haklı olarak feshettiği kabul edilmiş, isteklerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Hükme esas alınan bilirkişi raporunda iş sözleşmesinin feshedildiği 2008 yılı için de 20 gün yıllık izin hakkı hesaplamaya dahil edilmiştir. Davacının işe giriş tarihi 01.09.1995 olup, 2008 yılına ait izne hak kazanabilmek için işçinin 01.09.2008 tarihine kadar çalışmış olması gerekir. Davacı işçi iş sözleşmesini 26.05.2008 tarihinde feshettiğine göre son yıl için yıllık izin hakkının doğmadığı kabul edilmelidir. Hak kazanılan yıllık izin hesabında 2008 yılı için 20 gün ilave edilmesi hatalı olup kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

3- Davacı işçi fazla çalışma ücreti isteğinde bulunmuş, bilirkişi raporunda 13 yıllık çalışma süresine göre hesaplama yapılmıştır. Davalı vekili cevap dilekçesinde zamanaşımı defini ileri sürmemiştir. Bu nedenle bilirkişi raporunda tüm çalışma süresine göre hesaplama

yapılması yerindedir. Ancak davacı vekili 29.01.2010 havale tarihli dilekçesi ile dava konusu miktarı arttırmış, ıslah dilekçesi 10.02.2010 tarihinde davalıya tebliğ edilmiştir. Davalı vekili takip eden ilk oturum öncesinde 16.03.2010 tarihli dilekçe ile zamanaşımı defini ileri sürmüştür. Davacı vekili zamanaşımı definin süresinde yapılmadığını ileri sürerek itirazda bulunmuştur.

Kısmi davaya konu talepler bakımından zamanaşımı definin süresinde yapılmadığı açık olup, davacı tarafın açıkça karşı çıkması sebebiyle dava tarihine göre zamanaşımı definin dikkate alınmaması yerindedir. Ancak ıslah talebi ardından yapılmış olan zamanaşımı defi ıslaha konu miktarlar bakımından sonuç doğurur. Islah talebine esas alacak yönünden ıslahtan geriye gidilerek son beş yıl öncesine ait fazla çalışma ücreti alacakları zamanaşımına uğramıştır.