Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2010/39230 K.2013/2731

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesini emeklilik nedeniyle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma ve yıllık ücretli izin alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş sözleşmesinin 14.8.2008 tarihinde emeklilik nedeniyle sona erdiği, davacının 15.4.2008 tarihinde yıllık ücretli izne çıkartıldığını, izin alacağı bulunmadığını, kıdem tazminatının ödeneceğini, fazla çalışma alacağı bulunmadığını, taleplerinin zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini emekli aylığına hak kazandığından feshetmekte haklı olduğu, ancak kıdem tazminatının ve yıllık ücretli izin alacaklarının dava açıldıktan sonra ödendiğinden konusuz kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının iş sözleşmesi emekli aylığına hak kazanılması nedeniyle 15.4.2008 tarihinde sona ermiştir. Davacının kıdem tazminatı ve yıllık ücreti izin alacakları dava tarihinden sonra kendisine ödenmiştir. Yani dava tarihi itibariyle davacının kıdem tazminatı ve yıllık ücretli izin alacağı mevcuttur. Bu alacaklar açısından davacının dava tarihi itibari ile reddedilecek bir alacağı yoktur, dava tarihinden sonra bu alacakların davacıya ödenmesi ile bu alacaklar konusuz kalmıştır. Bu halde davacının kıdem tazminatı ve yıllık ücretli izin alacağı yönünden kabul ve red oranına göre davacı lehine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç: