Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2010/40538 K.2013/3712

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı işyerinde işyerinde 15.10.1990-18.5.1999 tarihleri arasında hukuk müşaviri-avukat olarak çalıştığını son aylık ücretinin net 3.000 TL olduğunu emeklilik nedeniyle işten ayrılan davacıya kıdem tazminatı ödenmediği gibi izinlerinin de kullandırılmadığını belirterek kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının aralıklı olarak 8 yıl 28 gün çalıştığını, davacıya toplam 1.290.000.000 TL (1.290,00 TL) kıdem tazminatı ödendiğini, aylık ücretinin brüt 150.500.000 TL (150,50 TL) olduğunu, davacının Avukat olması nedeniyle adli ara vermede izinlerini kullandığını belirterek davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, işverenin, davacıya kıdem tazminatlarını ödendiğini kabul etmekle, ilk dönem çalışmanın da kıdem tazminatı ödenecek şekilde sona erdiğinin kabulünün gerektiği, davacının 2. dönem olarak adlandırılan çalışmasının emeklilik nedeniyle sona erdiği Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarından ve tarafların beyanlarından anlaşıldığı gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilerek kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacakları hüküm altına alınmıştır.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Yıllık izin ücreti alacağında ıslah tarihinden itibaren hükmedilmesi gereken miktarın hükümde belirmemesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu hatanın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, HMK'nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile, HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç: