Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2010/41299 K.2013/4362

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde yurtdışı satış sorumlusu olarak çalıştığını, 28/9/2007 tarihinden itibaren bir yakınının rahatsızlığı nedeniyle 1,5 süreyle yurtdışına gittiğini, dönüşte aynı işe alınacağı konusunda davalı tarafından taahhütte bulunulduğunu, ancak davalının bu taahhüdü yerine getirmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma ve yıllık ücretli izin alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının istifa ettiğini, fazla çalışmasının söz konusu olmadığını, 8 günlük yıllık ücretli izin alacağı bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu, bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağını, haftada 3 saat fazla çalışma yaptığı, 10,5 gün yıllık ücretli izin alacağı bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında, iş ilişkisinin işçinin istifası ile sona erip ermediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin istifa dilekçesindeki iradesinin fesada uğratılması da sıkça karşılaşılan bir durumdur. İşverenin tazminatların derhal ödeneceği sözünü vermek ve benzeri baskılarla işçiden yazılı istifa dilekçesi vermesini talep etmesi ve işçinin buna uyması halinde, gerçek bir istifa iradesinden söz edilemez. Bu halde feshin işverence gerçekleştirildiği kabul edilmelidir.

Somut olayda, davacı, davalı işveren bünyesinde dış ticaret kısmında 2 yıl 2 ay 23 gün süreyle çalışmıştır. Davacı özel nedenlerle 1,5 süreyle ABD’ye gitmesi gerektiğinden ücretsiz izin talep ettiğini, işverenin bunu kabul ederek vize alırken kendisine bu hususta taahhütname verdiğini, bu taahhütnameyi ABD konsolosluğuna ibraz ettiğini, dönüşte işe alınmadığını belirtmiştir. İşveren ise 27.9.2007 tarihli istifa dilekçesi ibraz etmiştir.

Buna karşı işçi bu dilekçenin kendisine taahhüt verilmesi üzerine talep edildiğini, taahhütname verilince bu dilekçeyi vermede şüphe duymadığını ileri sürmüştür. İşveren tarafından verilen 24.09.2007 tarihli taahhütname “…aile bireyinin sağlık problemleri nedeniyle 28/09/2007 tarihinden itibaren yaklaşık 1,5 ay süreyle Amerika da olacaktır.

Bu süre sonrasında şirketimizde çalışmaya devam edecektir.” şeklinde olup, işçinin kendisine ücretsiz izin verildiği iddiasını doğrulamaktadır. Davacıdan alınan 27.09.2007 tarihli istifa dilekçesi irade fesadı ile alındığından geçersizdir. Davacı pasaport kayıtlarına göre 01.10.2007-02.11.2007 tarihleri arasında yurtdışında bulunmuştur.

Yurda döndükten sonra işveren tarafından işe başlatılmaması, işverenin haksız feshi olduğundan, davacı kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmıştır.