Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2010/41335 K.2013/5269

Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti, ücret ve asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 12.02.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti.

Duruşma günü davalı adına kimse gelmedi. Karşı taraf adına Avukat ... geldi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı işçi, 01.06.2005 tarihinden-16.07.2008 tarihine kadar " Tünel Yıkamacı" olarak çok ağır ve yoğun iş şartlarında çalışmaya başladığı, çalışma vardiyalarının iki vardiya olarak sürdürüldüğü, hafta sonu tatilinin kullandırılmadığı, ulusal bayramlarda ve genel bayramlarda çalışma yapıldığı ancak ücretinin ödenmediğini, günlük fazla mesai ücretinin ödenmediği,

aylık net ücretinin 700 TL olduğunu, ücretinin düzenli ödenmemesi sebebiyle aylık 80-100 TL arası faiz ödediğini, asgari geçim indiriminin ödenmediğini, 2008 yılı başına kadar ücret bordrolarında fazla mesai gösterilmeksizin 2008 yılının şubat ayından itibaren ücretleri ödenmeyen fazla mesaileri içeren bordrolarının vizite kağıdı verilmeyeceğini, maaşının ödenmeyeceği baskısıyla imzalatıldığını, 15.07.2008 günü yemek molası verilmeyeceğinin davalı işveren yetkilisince davacıya bildirildiğini, davacının sebebini sorduğunda bırakıyorsan işi bırak git, yolun açık olsun denildiğini,

ertesi gün davalı işverenin talimatı ile güvenlik görevlisince işyerine alınmadığını, ancak devamsızlık tutanağının tutularak davalı işverence iş akdinin kötü niyetli olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem, ihbar, izin, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti, ücret ve asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesi talep ve dava etmiştir.

Davalı işveren, davaya cevap vermemiştir. Ancak 01.06.2010 tarihli bilirkişi raporuna karşı itiraz dilekçesinde : Bilirkişi raporunu eksik değerlendirme ile ve emsal dosyalara aykırı bir şekilde düzenlendiğinden bilirkişi raporuna itiraz ettiğini bildirmiştir.

Mahkemece, feshin haklı nedene dayandığını davalı tarafından ispat edilemediği gerekçesiyle tazminat ve işçilik alacakları yönünden kabule dair hüküm kurulmuştur.

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçi 16.07.2008 tarihli ihtarnamesinde iş sözleşmesini haklı olarak feshettiğini bildirmiş, yanı hususu Bölge Çalışma Müdürlüğüne şikayetinde de açıklamıştır. Dava sonra açılan dava dilekçesinde ise işverence 16.07.2008 tarihinde iş sözleşmesinin feshedildiği ileri sürülmüş, mahkemece işverence yapılan feshin haklı nedene dayanmadığı kabul edilerek istek konusu ihbar ve kıdem tazminatları hüküm altına alınmıştır.

Davacının ödenmeyen hakları sebebiyle iş sözleşmesini feshettiği noter ihtarnamesiyle sabit olup, yargılama sırasında saptanan işçilik alacakları sebebiyle feshin haklı olduğu kabul edilmelidir. Kıdem tazminatı isteğinin kabulü yerinde olmakla birlikte davacı işçini ihbar tazminatına hak kazanması mümkün değildir. İhbar tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

3- Davacı işçi fazla çalışma ücreti isteğinde bulunmuş, hükme esas alınan bilirkişi raporunda günde oniki saat çalışmaya göre 45 saat ara dinlenmesi düşülerek hesaplamaya gidilmiştir.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir.

Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir.

Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saat ve daha fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda oniki saatlik çalışma süresi için ara dinlenmesi birbuçuk saat olarak düşülmelidir.

Öte yandan davalı işyerinde otellerden gelen kirli çamaşırların yıkanması işinin yapıldığı dosya içeriğiyle sabit olup, davacı tanıkları da yaz ve kış aylarında çalışma saatlerinin farklı olduğu yönünde anlatımlarda bulunmuşlardır. Davalı işverene karşı dava açan bir başka işçinin davası ... 2. İş Mahkemesinin 2007/718-2009/624 sayılı dosyası ile karara bağlanmış ve sözü edilen dosyada sadece turizm sezonu için fazla çalışma hesabı yapılmıştır. Sözü edilen karar davalının temyizi üzerine Dairemizce 19.09.2012 gün ve 2010/19011 E, 2012/30729 K. sayılı kararla onanmıştır. Davacı işçi yönünden de fazla çalışma hesabı turizm sezonu için yapılmalı ve istekle ilgili karar verilmelidir.