Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2010/42517 K.2013/4441

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 11.11.2005 tarihinde davalı bünyesinde çalışmaya başladığını, halen çalışmaya devam ettiğini, bu güne kadar haftada 6 gün günde ortalama 14 saat üzerinden çalıştığını, haftada ortalama 39 saat fazla mesai yaptığını, iş yoğunluğu nedeniyle bu güne kadar çalıştığı dönem içinde 2007 yılı için yılda 20 hafta, diğer yıllarda yılda ortalama 10 hafta haftalık iznini dahi kullanamadığını, yani davacının 18.09.2008 tarihine kadar 39 haftalık iznini kullanmadığını, izin kullanamadığı bu günlerde ortalama 14 saat çalıştığını, 18.09.2008 tarihinden sonra da durumun değişmediğini,

davacının işe girdiği günden bu güne kadar tüm dini-milli bayramlarda ve yılbaşlarında da eksiksiz olarak çalıştığını, 2006 yılı yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, 2007 yılından ise sadece 6 işgünü kullandırıldığını, davacının son brüt ücretinin 1.950,00 TL olduğunu iddia ederek, 18.09.2008 tarihine kadar doğmuş fazla mesai, haftalık izinde çalışma fazla mesai ücreti, dini-milli bayram ile yılbaşı çalışma ücreti, yıllık izin ücreti ve vergi iadesi alacaklarının, ihtarnamenin davalıya tebliğ tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş akdine şirket tarafından 05.01.2009 tarihinde toplu işten çıkarma kapsamında fesih bildirimi ile son verildiğini, davacıya toplam 8.031,62 TL tutarında (kıdem, ihbar, ücret, yıllık izin ve yasal kesinti) ödeme yapıldığını, davacının taleplerinin hukuka ve hakkaniyete uygun olmadığını, davacıya talebi üzerine şirketçe 03.09.2007-10.09.2007, 11.10.2008-20.10.2008 ve 25.11.2008-04.12.2008 tarihleri arasında izin kullandırıldığını, çalıştığı süre içinde davacıya ödenmemiş herhangi bir alacak bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline, hizmet akdi devam ederken yıllık izin ücreti talep edilemeyeceği hususları dikkate alınarak şartları oluşmayan ve usulüne göre kanıtlanamayan yıllık izin ücreti ile vergi iadesi talebinin ve fazlaya dair taleplerin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla mesai ücretinden yapılan % 60 oranında hakkaniyet indirimi hakkın özüne dokunacak nitelikte olup, daha makul bir oranda hakkaniyet indirimi yapılmalıdır.

3-Her ne kadar somut olayda, davanın açıldığı tarihte iş akdi henüz feshedilmemiş ise de, iş akdinin yargılama sırasında davalı işverenlikçe 05.01.2009 tarihli bildirim ile feshedildiği dosya kapsamından anlaşılmakla, olup, fesihten sonra verilen ıslah dilekçesi ile talep edilen yıllık izin ücreti alacağının varsa hüküm altına alınması gerekeceği düşünülmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: