Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2010/44084 K.2013/4330

genel tatil alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı, 10.04.2006-11.09.2008 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını, son ücretinin 900,00 TL olduğunu, iş akdinin işverence haksız olarak feshedildiğini, hak ettiği tazminat ve alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı, izin ücreti, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı, davacının 10.04.2006 tarihli belirli süreli hizmet akdi ile ... Telekom Müdürülüğünde çalışmaya başladığını, asgari ücret aldığını, 2009 yılından itibaren sorun çıkarmaya başladığını, nöbetlerinde saatinde gelmediğini, mesai arkadaşlarına kötü davrandığını, iş akdinin 4857 sayılı yasanın 25/II-ı,d,g maddeleri gereğince haklı olarak feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Ç)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

D)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda davacı dava dilekçesinde iş akdinin davalı işverence haksız olarak feshedildiğini iddia etmiş, davalı ise cevap dilekçesinde davacının devamsızlık yaptığı, amirlerine karşı hakaret ve tehditte bulunduğu gerekçesi ile iş akdini haklı olarak feshettiğini savunmuştur.

Dosyadaki 04.09.2009 tarihli fesih ihtarnamesinde davacının 24-25-31 Ağustos tarihlerinde devamsızlık yaptığı olgusuna dayanılmış ise de davacının 25 Ağustos 2009 günü raporlu olması karşısında iş yasasındaki devamsızlık nedenine dayalı fesih şartlarının gerçekleşmediği tartışmasızdır. Davalı, davacının amirlerine karşı hakaret ve tehditte bulunduğunu savunmuş ise de bu hususu ispatlayamamıştır. Kendisine hakaret edilen amir konumundaki kişinin tanık olarak dinletilmemesi karşısında soyut, davacının imzasını taşımayan tutanaktaki yazılan hususlara itibar edilerek bu olgunun sübuta erdiği kabul edilemez.

Davalı işverenin ayrıca işten ayrılış bildirgesinde ayrılış nedeni olarak “işveren tarafından işçinin ahlak ve iyiniyet kurallarına aykırı davranış nedeni ile fesih" sebebine ait olan 29 kod numarayı bildirmesi kısmen çelişki oluşturmaktadır. Davacının psikolojik durumunun yaptığı görev açısından sorun oluşturduğu yolundaki savunma da haklı fesih nedeni sayılamaz.

Tüm dosya kapsamı itibari ile davalı işveren yazılı fesih ihtarnamesinde dayandığı haklı fesih nedenlerini kanıtlayamadığından davacının kıdem ve ihbar tazminatlarının hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.