Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2010/44230 K.2013/4545

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde tır şoförü olarak 01.06.2004-11.08.2009 tarihleri arasında harcırah artı asgari ücretle çalıştığını, ayda ortalama 3 kere Almanya ve Belçika'ya sebze, meyve ve dondurma gibi gıda maddeleri götürdüğünü, her yurtdışı seferinde 700 Euro, yurt içi seferlerinde ise 80,00 TL harcırah alındığını, yurtdışı sefere gitmediği zamanlarda istirahat etmediğini, davalı firmanın naklettiği ürünleri Antalya gibi illerden aldığını ya da işyerinde verilen görevleri yaptığını, davalı şirketin şoför profilini değiştirmeye, il dışından getirdiği şoförleri çalıştırmaya başladığını,

bu nedenle Bursa'da oturan ve kıdemi eski olan şoförlerin çıkarılmaya başlandığını, kendisini de bu nedenle işten çıkarttıklarını, hak ettiği ücretlerin karşılığı düşük bir miktar para teklif ettiklerini, kabul etmediğini, ödenmeyen bütün aylık, hafta tatili, genel tatil, fazla çalışma ücretlerinin tamamını talep ettiğini bunun üzerine işten kovulduğunu, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, çalışma süresinde sadece harcırahların ödendiğini, asgari ücretin hiç ödenmediğini, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, ihbar tazminatı,

fazla çalışma ücreti, aylık ücret olmak üzere toplam 2.500,00 TL alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir

B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili; davacının iş akdinin devamsızlık nedeniyle tazminatsız olarak feshedildiğini, davacıya gönderdikleri ihtarnamenin tebliğinden 1 gün sonra davacının dava açtığını bu nedenle de kötüniyetli olup, ücretlerini almadığı iddiasının yersiz olduğunu, imzası olmayan maaşların elden ödendiğini, yıllık izinlerinin kullandırıldığını, iddia edildiği gibi yurt dışı seferine 3 kez çıkmadığını, ortalama 1,5 kez sefere gittiğini, sefere gitmediği zamanlarda yurtiçinde nakliye işinde çalışmadığını, verilen harcırahların aracın giderleri için verildiğini savunarak davanın reddini istemiştir. C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, tanık beyanları dikkate alındığında davacının iş akdinin ücret alacakları, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücretleri ödenmediğinden, davacı tarafça işe devam etmemek sureti ile eylemli şekilde 4857 sayılı yasanın 24/II-e maddesi gereğince haklı olarak feshedildiği, davacının 2005 yılı dışında kalan çalışma sürelerine ait maktu asgari ücretlerinin ödenmediği, çalışma süresi itibari ile davacı 70 günlük ücretli izine hak kazandığı, davacının görevinin sadece araç kullanmakla bitmediği, yurt dışındayken aracın başında kaldığı,

araç ve yükün güvenliğinden sorumlu oldukları, yükleme ve boşaltma esnasında işlemlere nezaret etme durumunda bulundukları, işverenin ve işçinin bu tip çalışma biçimindeki menfaatleri dikkate alındığında, davacının fazla mesai yaptığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Yurtdışı tır şoförü olarak çalışan davacının, yurtdışı çalışma koşulları ve usulü itibariyle fazla çalışma yapamayacağı ve hafta tatilini kullanacağı dikkate alındığında yurtdışı seferler açısından hafta tatili ve fazla çalışma ücretlerine ilişkin taleplerinin reddi gerekirken kabulü doğru olmamıştır. Ancak davacı yurt içinde de sefere çıktığını iddia etmekte olup davalı tanık beyanı ile de bu husus doğrulanmaktadır. Bu itibarla davacının yurtiçi çalışmalarının tespit edilerek bu döneme ilişkin olarak fazla mesai ve hafta tatili ücretlerinin hesaplanması ve makul oranda takdiri indirim ile hüküm altına alınması gerekirken tüm dönem itibariyle bu alacakların kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: