KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2010/49475 E., 2013/8201 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Mart 2013
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti, fazla çalışma ücreti, bayram ve genel tatil ücreti ile kötüniyet tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
555 kelime·3 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Mahkemece karar gerekçesinde sübut bulmadığı belirtilen genel tatil ve kötü niyet tazminatı talepleri hakkında hüküm kurulmaması hatalıdır.
3- Davanın kısmen kabulüne karar verildiği halde vekille temsil edilen davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi hatalıdır.
4- Davanın kısmen kabulüne karar verildiği halde yargılama giderlerinin kabul ve redde göre oranlanmaması hatalıdır.
5- Kabul edilen miktar 12.167,00 TL. olup, buna göre karar tarihindeki binde 59,4 oranındaki nispi ilam harcının 722,71 TL. olmasına rağmen 924,60 TL. karar harcına hükmedilmesi hatalıdır.
6- Kıdem tazminatı dışında hükmedilen alacaklardan kaç lirasına dava, kaç lirasına ıslah tarihinden faiz yürütüleceğinin açıkça yazılmaması, faiz başlangıç tarihlerinin açıkça gösterilmemesi ve hükmedilen miktarların net mi, yoksa brüt mü olduğunun hükümde gösterilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi,
7- Temyiz merciinin ve temyiz süresinin hükümde belirtilmemesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2010/49475, K. 2013/8201, 7 Mart 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama