Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2010/7934 K.2012/16615

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 01.05.2006-31.01.2008 tarihleri arasında 550,00 TL net ücretle santral görevlisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı bir neden olmaksızın işverence feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma, genel tatil ücreti alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı ile belirli süreli iş sözleşmesi yapıldığını, sözleşmenin bitimi ile davacının işi bırakarak başka bir firmada çalışmaya devam ettiğini, işyeri devri olduğunu, yıllık izin ücretinin ödendiğini, davacının diğer haklarının da ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı neden olmaksızın ve bildirim süresi verilmeksizin feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili ve davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece davacının iş sözleşmesinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandıracak şekilde sona erdiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmesi isabetlidir.

Ancak davacının yıllık izin ücreti dava tarihinden sonra yargılama devam ederken davalı tarafından ödendiğinden talep konusuz kalmakla birlikte yıllık izin ücreti bakımından dava açılmasına neden olduğundan davalı aleyhine yargılama giderine hükmedilmesi gerekirken bu husus dikkate alınmaksızın yargılama giderlerinden sorumluluğun tespiti hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK’nun 370/2 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir. F) Sonuç:

Temyize konu olan kararın hüküm fıkrasının 7. Bendinde yer alan “Davacının yaptığı 50,10 TL harç yargılama masrafının tamamının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, davacının yaptığı 9,00 TL davetiye, 4,00 TL müzekkere, 150,00 TL teknik bilirkişi ücreti toplam 163,00 TL yargılama masrafının ise kabul ve ret oranlarına göre 90,90 TL’sinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, bakiyesinin davacı üzerinde bırakılmasına ” ifadesinin hükümden çıkartılarak yerine “Davacının yaptığı 50,10 TL harç yargılama masrafının tamamının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine,