Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2010/8761 K.2012/15590

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, yaptıkları iş dolayısıyla çalıştıkları kişiler ile aralarında münakaşa yaşandığını, olaydan sonra 3 gün kadar çalışmasını sürdürdüğünü ve bu süre sonunda işyeri yetkilileri tarafından istirahat için kendisine izin verildiğini ve bu arada rahatsızlığı nedeniyle vizite kağıdı istediğinde vizite kağıdı verilmeyerek işveren tarafından iş akdinin haksız ve tazminatsız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin ve fazla mesai ücreti ile 9 günlük maaş alacağı ve işsizlik ödeneği alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, geçimsiz ve agresif bir kişiliğe sahip olan davacının muhtelif zamanlarda işyerinde başka işçilere sataşması ve hakarete varan eylemlerinin olduğunu, olay günü davacının; birlikte iş yaptıkları kişilere yönelik hakaret, elle sataşma ve tehditlerinin olduğunu, bu kişileri yaraladığını, davacının iş akdinin, bu nedenler dolayısıyla haklı olarak feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı işçinin işsizlik ödeneğini davalı işverenden talep edip edemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Dairemizin 2011/24900 E, 2011/23535 K.Sayılı Kararı'nda da belirtildiği üzere;

4447 Sayılı İşsizlik Sigortası Kanunu'nun 51.maddesinde, “Bu Kanun uyarınca sigortalı sayılanlardan hizmet akitleri aşağıda belirtilen hallerden birisine dayalı olarak sona erenler, Kuruma süresi içinde şahsen başvurarak yeni bir iş almaya hazır olduklarını kaydettirmeleri, hizmet akitlerinin sona ermesinden önceki son üç yıl içinde en az 600 gün sigortalı olarak çalışıp işsizlik sigortası primi ödemiş ve işten ayrılmadan önceki son 120 gün içinde prim ödeyerek sürekli çalışmış olmaları kaydıyla işsizlik ödeneği almaya hak kazanırlar” şeklinde kurala yer verilmiştir. Aynı maddenin (b) bendinde işçi tarafından haklı nedene dayanan fesih hallerinde işsizlik sigortasından yararlanabileceği de hükme bağlanmıştır.

İşsizlik ödeneğinin muhatabı davalı işveren değildir. Davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshetme durumu ise yargılama sonunda belirleneceğinden, bu yönde kesinleşen kararın Kuruma ibrazı halinde işsizlik ödeneği talebinin değerlendirilmesi mümkün olmakla mükerrer yararlanmaya yol açacak şekilde davalı işverenden tahsiline karar verilmesi hatalıdır.

Ayrıca; davacı, işverenin belge vermemesi nedeni ile mahrum kaldığı işsizlik ödeneği parasının davalıdan tahsilini talep etmiş olup, işsizlik ödeneği için işçinin Türkiye İş Kurumuna başvurusu şarttır. Davacının yasal bir aylık sürede Türkiye İş Kurumuna başvurduğu kanıtlanamadığından, bu alacağın davalı işverenden tahsiline karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: