Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/10757 K.2013/15245

Dava

Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi ve davalı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 21.05.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti.

Duruşma günü davalı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı işçi, davalı işveren nezdinde 13.05.2003 tarihinde ağır vasıta LPG likit petrol gazı tanker şoförü olarak çalışmaya başladığını, 12.02.2009 tarihine kadar kesintisiz çalıştığını, davacının her ay 3 hafta 7 gün, 1 hafta 6 gün, son 1 yıl ise haftanın 6 günü 08:00-22:00 arası çalıştığını, resmi-dini bayramlar ile yılbaşlarında sürekli çalıştığını, net ücretinin 1.300,00 TL olduğunu yemek ve servis yardımı sağlandığını, her dini bayramda 100,00 TL. ödeme yapıldığını, alacakların ödenmesi için ihtar çekildiğini belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı işveren, şirket adresinin ...'de olduğunu, davanın ...'de açılması gerektiğini, yetki itirazında bulunduklarını, davacının çalışma talimatlarına uymadığını, işten çıkartmanın haklı olduğunu, davacının hafta tatillerini kullandığını, fazla çalışma yapmadığını, ulusal bayram ve genel tatillerde çalışma yapmadığını, çalışma olması halinde ücretlerin ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının 16.11.2006, 28.10.2007, 28.12.2008, tarihlerinde hız limitinden dolayı uyarıldığı, değişik tarihlerde trafik cezaları aldığı, son olarak Kasım ayında ise 2 saat, 13 dakika, 59 saniye hız aşımında bulunması üzerine davacının hizmet akdine 12.02.2009 tarihinde hız limitlerine uymaması nedeniyle davalı işverence son verildiği, hız limitlerinin şirket politikası olması yanı sıra iş güvenliği ve uluslararası trafik karayolu güvenliğini de ilgilendirmesi nedeniyle feshin daha önceki yazılı uyarılar da gözetildiğinde 4857 sayılı yasa 25/II-h ve ı bentlerine uygun olarak haklı nedenle yapıldığı gerekçesiyle ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinin reddine diğer isteklerin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı her iki taraf vekili de temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının petrol gazı tanker şoförü olarak çalıştığı ve işverence hız limitleri konusunda koyulan kurallara zaman zaman uymadığı dosya içeriği ile sabit olmuştur. Davalı işveren davacıyı hız limitleri konusunda çeşitli defalar uyarmıştır. Mahkeme kararında da yer aldığı üzere son olarak uyarı yazısı 28.12.2008 tarihlidir. Sözü edilen yazıda davacının son kez yazılı olarak uyarıldığı belirtilmiştir. 12.02.2009 tarihli fesih yazısında da 28.12.2008 tarihindeki uyarıya dikkat çekilmiş, uyarılara rağmen durumunda bir değişme olmadığı ve üç aylık sürücü lig değerlendirmesinde başarısız olduğu belirtilerek fesih yoluna gidilmiştir.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, üç aylık değerlendirmede performansının yeterli görülmemesi haklı değil ancak geçerli nedenle feshe konu edilebilir. Bu itibarla sözü edilen fesih nedeni haklı fesih açısından değerlendirilmemelidir.

Davacının en son 28.12.2008 tarihinde almış olduğu uyarının ardından aynı yönde yeniden hız ihlali yaptığı ileri sürülmemiş ve bu yönde bir delil ileri sürülmemiştir. Daha önce yazılı ihtar konusu yapılan husus bu defa haklı feshe konu edilmiştir. Bir eyleme birden fazla ceza verilemeyeceğinden işveren feshi haklı nedene dayanmamaktadır. İhbar ve kıdem tazminatı isteklerinin kabulü gerekirken yazılı şekilde reddi hatalı olup kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.