Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/11964 K.2013/14585

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 15.03.2007 tarihinde işe başladığını, Ekim, Kasım, Aralık 2008, Ocak 2009 ve Şubat 2009 yılı 8 günlük alacağının ödenmemesi sonucu haklı nedenle 09.02.2009 tarihinde ihtar çekerek işten ayrıldığını, 07.00-19.00 arası çalıştığını, zaman zaman işi bırakma saatinin 21.00’ı bulduğunu, haftanın 6 günü çalışıp, 1 gün izin kullandığını, haftanın 6 günü en az 12 saat çalıştığını, dini bayramlarda izin kullandığını, hiç senelik izin kullanmadığını iddia ederek, kıdem, ihbar tazminatı, milli bayram, fazla mesai, aile geçim indirimi, yıllık izin, Kasım, Aralık, Ocak ve Şubat ayı 8 günlük ücret alacağının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 15.03.2007 tarihinde çalışmaya başladığını, iş akdini 2009 Şubat ayında feshettiğini, son brüt ücretinin 666,00 TL olduğunu, tüm ücretlerinin düzenli olarak ödendiğini, iş akdini haklı sebeple feshettiğinin kabulünün mümkün olmadığını, davacının çalışmasının hiçbir zaman haftalık 45 saati aşmadığını, fazla mesai ücretine hak kazanmasının mümkün olmadığını, davacının milli bayramlarda çalışmadığını, kullanmadığı yıllık izin ücretlerinin ödendiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere göre davacının davalıya ait işyerinde bir süre çalıştığı ve davalı tarafından bir kısım maaşlarının davacıya ödenmemesi nedeniyle davacının kendisinin işten çıktığı, davacının çalışmış olduğu döneme ilişkin olarak da ödenmeyen işçilik alacaklarının bilirkişi raporu ile tespit edildiği ve davacı tarafından bilirkişi raporunda belirtilen alacakların brüt miktarı üzerinden ıslah dilekçesi verildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile kısmen kabulü ile kıdem tazminatı, fazla mesai, yıllık izin ücreti, ücret ve asgari geçim indirimi alacaklarının tahsiline karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır.

İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

Fazla çalışma ücretinin son ücrete göre hesaplanması doğru olmayıp, ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanması gerekir. Yargıtay kararları da bu yöndedir (Yargıtay 9.HD. 16.2.2006 gün 2006/20318 E, 2006/3820 K.).

Bu durumda fazla çalışma ücretlerinin hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli olmaz. İstek konusu dönemler açısından da ücret miktarlarının tespit edilmesi gerekir.

İşçinin geçmiş dönemlere ait ücretinin belirlenememesi halinde, bilinen ücretin asgari ücrete oranı yapılarak buna göre tespiti gerekir. Ancak işçinin işyerinde çalıştığı süre içinde terfi ederek çeşitli unvanlar alması veya son dönemlerde toplu iş sözleşmesinden yararlanılması gibi durumlarda, meslek kuruluşundan bilinmeyen dönemler için ücret araştırması yapılmalı ve dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak bir karar verilmelidir.

Somut olayda hükme esas alınan raporda fazla çalışma ücretlerinin tespitinde esas alınan dönemsel asgari ücret miktarları hatalı olarak hesaplanmıştır. Asgari ücret miktarındaki yılın 2. yarısındaki artışlar, tüm yıl için geçerli olacak şekilde hesaba dahil edilmesi isabetsiz olup hükmün açıklanan sebeple bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç: