Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/12192 K.2013/14614

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti

Davacı vekili; müvekkilinin davalı işyerinde dişçilerin kullandığı koltuk ve diğer aksesuarların imal işinde boyacı olarak 18.02.1998-02.11.2009 tarihleri arasında aylık net 600 TL ücretle çalışmakta iken uzun süredir ücret ödemelerinin aksaması,

asgari geçim indiriminin ödenmemesi üzerine kıdem tazminatı ve diğer haklarını alıp daha iyi bir iş bulmaya karar verdiğini, bu nedenle Sosyal Güvenlik Kurumu'na başvurarak 4447 sayılı yasanın 45.maddesine göre kıdem tazminatı almaya hak kazandığına dair yazı aldığını ve buna dayanarak 02.11.2009 tarihinde davalı işverenden kıdem tazminatı talebinde bulunduğunu, ancak kendisine ödeme yapılmadığını iddia ederek 8.064,80 TL kıdem tazminatı, 300 TL ücret alacağı olmak üzere toplam 8.364.80 TL tutarındaki alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının maaşları ile asgari geçim indirimi alacaklarının ödenmediği yönündeki iddialarının asılsız olduğunu, tüm haklarının şirketten aldığı borçlan mahsup edilmesi sonucunda müvekkili şirkete bakiye borcu bulunduğunu açıklanan nedenlerle davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir

E) Gerekçe:

Somut olayda; Mahkemece yapılan yargılama sonucunda işçilik alacaklarına hükmedilmisse de, davalı tarafça dosyaya ibraz edilen, ancak davacı işçi tarafından içeriği ve imzası inkar edilen " SENETTİR " başlıklı 20.10.2009 tarihli belge incelemeye esas alınmamıştır.

Mahkemece, imzanın davacı işçiye ait olup olmadığı hususu yapılacak imza incelemesi ile araştırılmadan, dolayısıyla sonuca göre deliller tümüyle toplanıp değerlendirilmeden eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: