Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/14697 K.2013/15363

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde su dağıtım işçisi olarak 08.05.2006 tarihinden 31.10.2006 tarihine kadar mevsimlik işçi olarak çalıştığını, bu tarih aralığında fazla çalışmalarının ve cumartesi-pazar günleri çalışmalarının ödenmediğini, davacının haftanın 7 günü 07.00-19.00 saatleri arasında çalıştığını iddia ederek fazla çalışma ücreti ve hafta tatili ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının sulama sezonu olan 1 Mayıs ile 30 Ekim tarihleri arasında haftanın 7 günü ortalama 07.30-19.00 saatleri arasında çalıştığı ve fazla çalışmasının bulunduğu, dinlenen tanık anlatımlarından davacının sulama sezonunda haftanın 7 günü hafta tatili kullanmaksızın çalıştığı ve aynı dönem için hafta tatili ücreti hesaplandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı süresi içersinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 07.30-19.00 saatleri arasında günlük 11,5 saat çalıştığı, 1,5 saat ara dinlenmenin düşülmesi ile günlük çalışmasının 10 saat olduğu ve haftada 7 gün çalışma ile davacının haftalık fazla çalışmasının 25 saat olduğu, ayrıca davacının sulama sezonunda haftanın 7 günü hafta tatili kullanmaksızın çalıştığı anlaşıldığından aynı dönem için hafta tatili ücreti hesaplandığı anlaşılmaktadır. Bu şekilde fazla çalışmanın 6 gün yerine 7 gün üzerinden hesaplanması hatalı olup hafta tatili çalışmasının sadece 7,5 saati aşan kısmının fazla çalışmaya dahil edilmesi gerektiği gözetilmeden hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: