Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/16882 K.2013/15324

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti

Davacı vekili; müvekkilinin, davalıya ait otelde aşçı olarak çalıştığını, otelin kış döneminde kapalı olması nedeniyle yıl boyu çalışmaların Nisan ve Kasım ayları arasında yapıldığını, davalı yan tarafından iş akdine haksız olarak son verildiğini ileri sürerek; kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatları ile fazla mesai ve hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının, müvekkil şirkete ait otelde çalıştığını, müvekkil işverenliğe ait otelde sene içerisindeki çalışmaların Mayıs-Kasım ayları arasında olduğunu, davacının kendi isteği ile işten ayrıldığını ve tüm haklarının kendisine ödendiğini, bu hususta davacının müvekkil işverenliği ibraname ile İbra ettiğini, davacının fiili çalışmasının 1 yılın altnda olduğunu ve taraflar arasında akdedilen iş sözleşmenin belirli süreli olması nedeniyle davacının ihbar tazminatı talebinin hukuka aykırı olduğunu savunarak; reddine karar verilmesini talep etmiştir

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; kısa kararda kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatlarının kabulüne; fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarının ise reddine karar verilmiştir.

Ancak gerekçeli kararda fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarının yanı sıra kötüniyet tazminatının da reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda 19.10.2010 tarihli son duruşmada tefhim edilen kısa kararda " kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatlarının kabulüne" karar verildiği açıklanmış,

Ancak gerekçeli kararda kıdem ve ihbar tazminatlarının kabulüne; kötüniyet tazminatının ise reddine karar verilmiş olup, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

Kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre usule aykırılıktır.

Karardan sonra yürürlüğe giren ve temyiz incelemesi sırasında yürürlükte olan 6100 sayılı HMK. 298/2. maddesinde kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olamayacağı yukarıda belirtilen YİBK.na uygun bir biçimde yeniden düzenlenmiştir.

6100 sayılı HMK.nun 298/2. maddesine göre “ Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.”

Yukarıda belirtildiği üzere duruşmada tefhim edilen hüküm sonucu ile gerekçeli kararın hüküm sonucunun çelişkili olduğu açıkça ortadadır.

Bu nedenlerle 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına ( 6100 sayılı HMK.nun 298/2. maddesine) aykırı olduğu anlaşılan hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç: