Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/18569 K.2013/19612

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14/5 maddesi, 506 sayılı Kanun'un 60/A-a-b ve 81. maddeleri uyarınca 15 yıllık sigortalılığı ve 3600 gün prim koşulunu yerine getirdiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının istifasında kıdem tazminatına yönelik olarak ayrıldığını açıkça belirtmediği, bu nedenle geriye dönük olarak kıdem tazminatı isteyemeyeceği, diğer taleplerinin de yersiz olup davacının ibraname verdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, işverenin, iş akdinin kıdem tazminatı ödenmesini gerektirmeyecek şekilde feshedildiğini kanıtlamakla yükümlü olup, davacının imzasını taşıyan 01/11/2005 tarihli istifa dilekçesiyle bunu kanıtladığı, davacının emeklilik aylığı almak üzere kuruma başvurmayıp, başka işveren yanında çalışmaya başlaması karşısında da davacı iddialarına itibar edilmediği, davacının çalışma süresine göre hak ettiği yıllık iznin kullanmadığı kısmının karşılığının ödendiğinin işverence kanıtlanmadığı gerekçesi ile kıdem tazminatı talebinin reddine ve yıllık izin ücreti alacağı talebinin kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm ve davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Yıllık ücretli izin hesabında 1992 yılına ilişkin 2/7/1992 tarihli dilekçede belirtilen 12 günlük iznin toplam hesaplanan meblağdan düşülmesinin gerekip gerekmediğinin değerlendirilmemesi hatalıdır.