Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/19695 K.2013/19135

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 15.05.2005 ile 30.04.2006 tarihleri arasında enjeksiyon makinesi ustası olarak davalı işyerinde çalıştığını, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, davalı işyerini kendisini sigortasız çalıştırmaları sebebi ile Bölge Çalışma Müdürlüğü’ne şikayet ettiğini, bunun üzerine sigorta müdürlüğünden müfettişlerin geldiğini ve rapor tuttuklarını, bu olaydan sonra işyeri sahibinin kendisini ...’e bıçaklattırdığını, 2006 Yılı Ocak,Şubat,Mart ve Nisan aylarına ilişkin maaş alacağının ödenmediğini, çalışma saatlerinin 08.00-20.00 arası olduğunu, Cumartesi günleri de aynı şekilde çalışıldığını,

günde 12 saat çalışmasına rağmen fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, beyanla, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, İhbar Tazminatından 500,00 TL Fazla çalışma Ücretinden 100,00 TL İşsizlik Sigortası Ödeneğinden 100,00 TL Ücret Alacağından 2.000,00 TL olmak üzere Toplam 2.700,00 YTL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, 14.02.2006 ile 25.03.2006 tarihleri arasında çalıştığını, işyerinde ... isimli başka bir işçiyle kavga etmesi nedeniyle olayın karakola intikal ettiğini, davacının 26-27-28.03.2006 tarihlerinde işe gelmediğini, iş akdinin İş Kanunu’nun 25/II d-g maddeleri gereğince feshedildiğini, feshin davacıya noter aracılığı ile 28.03.2006 tarihinde bildirildiğini, davacının hiçbir alacağının olmadığını, ücretlerini tam olarak imza karşılığı aldığını, davacının Bölge Çalışma Müdürlüğü’ne şikayette bulunduğunu, müfettişlerin davalının evraklarını ve delilleri incelediğini ve sonuçta davacının davalı işverenden hiçbir hak ve alacağının olmadığına karar verdiğini beyanla, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının iş yeri şahsi dosyası ve sigorta sicil belgelerinin incelenmesinden 15/05/2005-25/03/2006 tarihleri arasında davalı iş yerinde çalıştığı, iş akdinin davacının işverenin diğer bir işçisine sataşması ve mazeretsiz olarak devamsızlığı nedeni ile feshedildiği, 25/03/2006 tarihli tutanakta davacının da ismi yazılarak "bu arkadaşların bundan sonra işten çıkarılmasına karar verilmiştir"ibrelerinin yazılı olduğu, ... 1. Sulh Ceza mah 2006/323 esas sayılı dosyasının incelenmesinden şikayetçi ... ..'in.... tarafından yaralanması nedeni ile

cezalandırılması talep edildiği, mahkemece delillerin toplanarak sanığın suçunun sabit görülerek şikayetçiyi bıçakla yaralama eyleminden dolayı cezalandırıldığı, her hangi tahrik indiriminin bulunmadığı, şikayetçinin sanığa karşı saldırısından söz edilmediğinin belirlendiğini, 25/03/2006 tarihli işverenin tutanakta davacının işten çıkarıldığı da belirtildiğinden bu tarihten sonra devamsızlık iddiasının yerinde olmadığı, davacının diğer işçisine sataşmasının ispatlanmadığı, işverence işten çıkarıldığı için devamsızlığa da dayanılamayacağı, iş akdi feshinin haksız olduğu,

davacının bilirkişi raporunda hesaplanan şekilde fazla çalışma yaptığı, fazla mesai ücretinin ödendiğinin davalı işveren tarafından ücret bordrosu ya da eş değer belge ile ispatlanamadığı, gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının çalışma süresi yönündendir.

Davacı 15.05.2005 tarihinde işe girdiğini, işverenin sigortasız çalıştırdığını iddia ederken davalı işveren 14.02.2006 tarihinde işe girdiğini ve bu tarihten itibaren de sigortasının yapıldığını savunmuştur.

Mahkemece davacı iddiasına itibar edilerek davalı işyerinde 15.05.2005 tarihinden itibaren çalışmaya başladığı kabul edilmiştir.

Dosya içeriğinde davacının ... Sigorta Müdürlüğüne 27.10.2005 tarihli başvurusu neticesinde müfettişçe 29.12.2005 tarihinde davacının beyanı ile tutanak tutulduğu görülmüştür.

Davacının ağabeyi de davacının davalı iş yerinde 11 ay çalıştığını ifade etmiştir.

Davacının müracaatı üzerine işyerinde denetim yapan bakanlık müfettişi de inceleme raporunda davacının 14.02.2006- 25.3.2006 tarihleri arasında çalıştığını belirtmiştir.

Yine dosya içeriğinde mevcut davacının imzasını taşıyan 15.02.2006 tarihli tutanakta da davacı “14.2.2006 dan itibaren sigortalı olarak işyerinde çalışmaya başladığı ” nı belirtmiştir.

Dosya kapsamında davacının iddiasını doğrulayan kardeşi ... ‘in tanık olarak verdiği anlatım dışında delil sunulmamıştır.Bu itibarla davacının işe başlama tarihinin resmi kayıtlar esas alınarak 14.02.2006 olarak kabulü gerekirken iddia gibi esas alınması hatalıdır.

3- Taraflar arasındaki 2. uyuşmazlık konusu da Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir.

Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda davacı, 08-20 saatleri arası Cumartesi günü dahil günde 12 saat çalıştığını ancak fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini ileri sürmüştür.

Mahkemece bilirkişi raporuna itibar edilerek haftada 15 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek istek hüküm altına alınmıştır.

Dosya içeriğinde davacının günlük ve haftalık çalışma sürelerine yönelik herhangi bir bilgi ve belge bulunmamaktadır.

Davacının ağabeyi olan ve davalı işyerinde çalışmayan tek tanık ise tereddütlü şekilde davacının haftada 6 gün çalıştığını ifade etmiştir. Davacı fazla çalışma ücreti isteminde bulunmuş ise de buna ilişkin herhangi bir delil sunamamış olup kardeşi olan tanığın anlatımı da çalışma şeklinin ve mesai saatlerinin tespitine yönelik herhangi bir ayrıntı içermemektedir. Davacı fazla çalışma yaptığını ispat edememiştir.Anılan isteğin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

F) Sonuç: