Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/19912 K.2013/19834

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili müvekkilinin davalıların işyerinde mühendis olarak 2.500,00.-TL aylık ile çalışmakta iken 29.12.2005 tarihinde emekliliğini istediğini ancak 20.09.2005 tarihinden beri devam eden projenin tamamlanması için emeklilik isteminden sonra destek primine dayalı olarak çalışmasının gerektiği halde destek primlerinin ve ücretinin ödendiğini, 29.12.2005 tarihinde emeklilik müracaatından sonra tüm iş kollarına tabi bir çalışma yapmamasına rağmen davacının davalıların yakın ilişkileri olan ...'daki ...

İnşaat San. Tic. Ltd. Şti.'den tüm sigorta kollarından çalışıyor gibi gösterilerek sigorta ettirildiğini, davacının bilgisi dışında gerçekleşen bu olayın sigorta tarafından kendisine bildirim yapılınca öğrendiğini, durumu öğrenince sigortaya itirazda bulunduğunu, şirket yetkilileri hakkında şikayette bulununca davalılar tarafından 12.04.2006 tarihinde işine son verildiğini, ileri sürerek ücret ve ikramiye alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı, davanın reddini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının murisinin talep ettiği ücretlerinin ödendiğine dair bir ödeme makbuzu veya imzalı bordro ve banka kaydı ibraz edilmediğinden talep ettiği aylar için hesaplamalar yapılıp bunda zımni olarak alındığı belirlenen avans miktarı olan 1.000,00.-TL düşülerek bakiye ücret alacağı bulunduğu,

ikramiye bakımından ise davacı tanıklarından birinin ücretin 2.500,00.-TL olduğunu, işverenin kendisine yapılan kesin hesaplar bittiğinde senede bir defaya mahsus olmak üzere bir maaş kadar ikramiye verilmesinin kararlaştırıldığını beyan ettiğini, diğer tanıkların beyanlarında ise bu doğrultuda bir açıklama olmadığı görüldüğünden tek bir tanığın kesin bir beyana dayalı olmayan ifadesine itibar edilerek bir hesaplama yapılmasının mümkün olmadığını gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz: Kararı davalı temyiz etmiştir. E) Gerekçe:

Çalışma hayatında işçinin sigorta kayıtlarında yer alan işverenin dışında başka işverenlere hizmet verdiği, yine işçinin bilgisi dışında birbiri ile bağlantısı olan işverenler tarafından sürekli giriş çıkışlarının yapıldığı sıklıkla karşımıza çıkmaktadır.

Bu gibi durumlar için Dairemizin önceki içtihatlarında “şirketler arasında organik bağ” dan söz edilerek işçilik alacaklarına hak kazanma, hesap tarzı yönlerinden aralarında bağlantı bulunan bu işverenlerin birlikte sorumluluğuna gitmekteydi (Yargıtay 9.HD. 26.3.1999 gün 1999/18733 E, 1999/6672 K.). Ancak daha sonraki kararlarda organik bağdan söz edilerek sonuca gidilemeyeceği kabul edilmiştir (Yargıtay 9.HD. 28.11.2005 gün 2005/34442 E, 2005/37457 K.).

Dairemizin bu yöndeki kararları son yıllarda istikrar kazanmış ve farklı işverenler nezdinde geçen sürelerin birleştirilebilmesi için işyeri devri, hizmet akdi devri, asıl işveren alt işveren ilişkisi ve birlikte istihdam olgularının bulunup bulunmadığının araştırılması gerektiği çok sayıda kararda vurgulanmıştır (Yargıtay 9. HD. 22.10.2007 gün 2007/ 5762 E, 2007/ 30979 K.).

Ancak, bu yöndeki yaklaşım işçilerin yasal haklarını karşılamada özellikle davaların uzaması göz önünde bulundurulduğunda yetersiz kalmıştır. Bu nedenle Dairemiz önceki içtihatlarına dönmüştür. Bu yolla işçi alacaklarının hesabında organik bağ çerçevesinde sonuca ulaşma hedeflenmiştir.