Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/20796 K.2013/19366

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı ... İşletmesinin Bandırma'daki işyerinde alt işveren işçisi olarak temizlik işinde çalışıp emeklilikle ayrıldığını ileri sürerek, kıdem tazminatı ile yıllık ücretli izin ulusal bayram ve genel tatil alacağı, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın haksız olduğunu, davacının teşekkül işçisi olmayıp ... Ltd.Şti. Ve ... Grup İnşaat firmasının işçisi olduğunu ve işletmeleri ile herhangi bir işçi-işveren ilişkisinin bulunmadığını, dolayısıyla davada taraf sıfatının bulunmadığını, davanın davacının hizmet akdi ile bağlı olup işvereni aleyhine açılması gerektiğini, savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalıya ait iş yerinde taşeron firmaların işçisi olarak hizmet alım sözleşmesi kapsamında çalıştığı, davacının emekli olması nedeniyle iş akdinin sona erdiği, emekli olmakla kıdem tazminatına hak kazandığı, davalı tarafça yıllık izin hususunda herhangi bir kayıt sunulmadığı, davacının yıllık izin kullanmadığının kabulünün gerektiği, davacı tarafça genel tatil ücreti talep edilmişse de, dosyadaki bordrolara göre davacının genel tatillerde çalışmadığı, davacı tarafça genel tatillerde çalışıldığının ispatlanamadığı, davalı işverenin asıl işveren sıfatıyla alacaklardan sorumlu olduğu, gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı davalıya ait iş yerinde alt işveren işçisi olarak 23/04/1998-29/07/2010 tarihleri arasında çalıştığını iddia etmiş davalı taraf ise davacının farklı şirketlere bağlı olarak çalıştığını savunmuştur.

Davacıya ait hizmet döküm cetvelinin incelenmesinde davacının iddia ettiği tarihlerde değişik sicil numaralı işyerlerinden çalışma bildirimi yapıldığı görülmüş ancak son işverenler dışında bu bildirim yapılan tüm işyerlerinin hangi işverenlere ait olduğu ve davalı ile aralarındaki ilişkiye dair bir delile rastlanmamıştır. Davalı tarafça ibraz edilen 25/04/2000 tarihili belgede ise davacının 25/04/2000 tarihinde işe başladığı belirtilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporuda davacının iddia ettiği çalışma süresinin davalıca kabul edildiğinden bahisle iddia edilen 23/04/1998-29/07/2010 tarihleri dikkate alınıp buna göre hesap yapılmış isede hizmet süresinin tespitine yönelik yeterli araştırma ve inceleme yapılmadan karar verilmesi hatalıdır.

Mahkemece yapılacak iş, uyuşmazlık konusu dönem için davacıya ait hizmet döküm cetveline göre çalışma kaydı bildirilen işyerlerenin kime ait olduğu araştırılıp, var ise davalı ile aralarındaki sözleşmeler temin edilip, davalı ile ilgileri saptanıp, 25/04/2000 tarihli davalı yazısıda dikkate alınarak davacının davalı nezdindeki hizmet süresi belirlenip sunuca göre karar vermektir.

3- Davacı çalıştığı tüm süre boyunca yıllık izin kullanmadığını beyan edip yıllık izin ücreti istemiş, bilirkişi raporunda tüm süre için hesap yapılıp 2010 yılında izin tahakkuku olan bordrodaki ödeme kaydının düşümü yapılmış ve buna itibarla hüküm kurulmuş isede, Mahkemece, yargılama sırasında davalıdan son 1 yılda yapılan ödemelere ilişkin kayıtlar istenmiş ve davalıda istenilen belgeleri ibraz etmiştir.

Davacının tüm çalıştığı süre için yıllık izin ücreti istemi bulunduğundan davalıdan tüm çalışma süresine ilişkin yıllık izin kullanma kaydı ile varsa izin ücreti ödenmesine yönelik belgelerin istenmesi, bu kayıt ve belgelerin ibrazı halinde değerlendirme yapılıp sonuca göre yıllık ücretli izin alacağı belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.