KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2011/22973 E., 2013/20509 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Temmuz 2013
- Mahkemesi
- İŞ MAHKEMESİ
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
261 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin iş akdinin haksız ve ihbarsız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatlarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın reddine karar vermiştir.
D) Temyiz:
Kararı davacı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
Davacı, işverence hakkın kötüye kullanımı suretiyle iş etiği kurallarına aykırı olarak işyeri dışında menfaat karşılığı ikinci bir işte çalıştığı gerekçesiyle iş akdinin haksız olarak feshedildiğini iddia etmiş, işveren ise değişen Şirket iş etiği kuralları kapsamında çıkar çatışması politikası gereğince davacıya yapılan tebliğe rağmen davacının işyeri dışında yürüttüğü kooperatif başkanlığı görevini bırakmaması üzerine iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini savunmuştur.
Somut olayda, davacının hizmet akdi çalışmaya başladıktan sonra işveren tarafından tek taraflı değiştirilen etik kurallarına uymadığı gerekçesi ile feshedilmiş ise de, 11 yılı aşkın kıdemi olan ve 2006 yılından itibaren kooperatif başkanı olduğu işverence bilinen davacının sorumluluğunu yüklendiği diğer kooperatif başkanlığı görevinden ayrılmaması sebebi ile iş akdinin feshi haklı nedene dayanmadığından kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulü yerine yerinde olmayan gerekçe ile reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2011/22973, K. 2013/20509, 4 Temmuz 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama