Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/23089 K.2013/20925

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının 29/11/2004 tarihinde gece bekçisi olarak işe başladığını, 2 yıl bu şekilde çalıştıktan sonra 2,5 yıl park ve bahçelerde çalıştığını, 23/09/2009 tarihinde emekli olduğunu, kesintisiz çalışmasına rağmen kayıtlarda işe giriş ve çıkışlarının gösterildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının belirli süreli iş akti ile çalıştığını, iş akitlerinden kesintisizce çalışmadığının anlaşıldığını, çalışmaları arasında aylarca süren fasılalar bulunduğunu, davacının tüm haklarının ödendiğini, belirli süreli iş akti için gereken objektif nedenin var olduğunu, Belediye'den ihale almak sureti ile çalışan davalının iş aktini bu nedenle imzaladığını, işçilerin çalışma sürelerinin alınan ihaleye göre değiştiğini, bu nedenle kıdem tazminat hakkının da doğmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının davalı şirkete ait işyerinde bekçi ve park işçisi olarak çalıştığı, emekli olarak işten ayrıldığı, ... kayıtlarına göre davacının çalışmasının kesintili olarak gerçekleştiği, davalı her ne kadar bir özel hukuk tüzel kişisi ise de ortaklarının Sincan ve Etimesgut Belediyesi olduğunun Ticaret Sicil kayıtlarıyla belirlendiği, bu nedenle davalı şirketin ... kayıtlarında yer almayan tarihlerde davacıyı çalıştırması ve bu çalışmalar karşılığı ücret ödemesinin mümkün görülmediği, dosyaya sunulan davacının imzasını içeren sözleşmelerin de işyeri kayıtlarını doğruladığı,

bu itibarla davacının ... kayıtlarında yer aldığı biçimde kesintili olarak toplam 4 yıl 2 ay 2 gün hizmeti bulunduğunun sabit görüldüğü, Türk İş Hukuku 'nda asıl olanın sözleşmenin belirsiz süreli yapılması olduğu, İş Kanunu 'nun 11. maddesi gereğince ancak belirtilen objektif koşullara bağlı biçimde belirli süreli iş sözleşmesi yapılabileceği ve belirli süreli iş sözleşmesinin esaslı bir neden olmadıkça birden fazla kez tekrarlanamayacağı, aksi halde sözleşmenin başlangıcından beri belirsiz süreli kabul edileceği, dosyaya sunulan sözleşmeler belirli süreli ise de davacı işçinin vasfı ve fiilen

çalıştırıldığı işler gözetildiğinde sözleşmenin belirli sürede yapılmasını gerektiren objektif nedenler bulunmadığı gibi, bekçilik ve park işçiliğinin sürekliliği gözetildiğinde davalının Belediye ile yapmış olduğu sözleşmelerin belirli süreli olmasının da sonuca etkili bulunmadığı, bu itibarla davalının sözleşmelerin belirli süreli olduğuna dair savunmasına itibar edilmediği, kaldı ki kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağı açısından sözleşmenin belirli süreli olmasının sonucu değiştirmeyeceği, diğer talepler ise fiilen çalışmanın karşılığı olduğu,

1475 sayılı İş Yasa’nın 14. maddesi uyarınca kıdemi bir yıl veya daha fazla olan işçinin sözleşmenin Yasa’da belirtilen nedenlerle sona ermesi halinde çalıştığı her tam yıl için en son aldığı 30 günlük ücret tutarında kıdem tazminatına hak kazancağı, somut olayda davacı işçinin emeklilik nedeniyle işten ayrıldığı ve işçinin kıdeminin bir yıldan fazla olduğu belirli olmakla davacı işçi kıdem tazminatına hak kazandığı, diğer taleplerin ise sübut bulmadığı gerekçesi ile kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti taleplerinin kabulüne ve diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Kararı süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E)Gerekçe:

Davalı tarafça yargılama sırasında yemin teklifinde bulunulmuş ve 16/07/2010 tarihli ara karar uyarınca yemin metni dosyaya sunulmuş, Mahkemece 08/10/2010 tarihli oturumda yemin metni okunmuş ve bir sureti davacı tarafa tebliğ edilmiştir.

Duruşmanın 03/12/2010 tarihli oturumunda davacı vekili davacının yemin için hazır olduğunu belirtmiş ancak, davalı vekili yemin teklifinden vazgeçtiklerini bildirmesi üzerine Mahkemece yemin teklifinden vazgeçildiği gözetilerek dosya incelemeye alınmış ve bilahare dosyanın esası hakkında karar verilmiştir.

Usul işlemlerinin yapıldığı tarih itibari ile yürürlükte bulunan 1086 sayılı Kanun'un 350. maddesi uyarınca yemin teklif olunan kimse yemini edaya hazır olduğunu bildirdikten sonra diğer tarafın teklifinden sarfınazar ile başka delil ikame edemeyeceği hüküm altına alınmıştır. Aynı Yasal düzenleme 6100 sayılı HMK'nun 227/2. maddesinde de yapılmıştır.

Mahkemece HUMK'nın 350. maddesindeki amir hüküm değerlendirilmeden ve yemin işlemleri yerine getirilmeden karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.