Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/23322 K.2013/20680

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait iş yerinde muhasebe elemanı olarak çalışmakta iken iş sözleşmesinin davalı işverence haksız olarak fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, yıllık ücretli izin, ulusal bayram ve genel tatil alacağı, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş yerini terk edip devamsızlık yaptığını, haklı nedenle fesh edildiğini, eksik ödenmiş ücret alacağının bulunmadığını, yıllık izinlerin düzenli olarak kullandırıldığını, bu hususa ilişkin kayıtların mevcut olduğunu, işyerinde dini ve milli bayram ile genel tatil çalışması ve fazla mesai çalışmasının bulunmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş yerinde muhasebe elemanı olduğu ancak davacıya bu görevi dışında görevi olmadığı halde çaycılık ve temizlik işleride yaptırıldığı, davacının çaycılık ve temizlik işini kabul etmemesi üzerine, Genel direktörün davacıyı defol git diyerek kovduğu, davacının kıdem ve ihbar tazminatı hakkı olduğu, fazla çalışması bulunduğu, gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı dava dilekçesinde yıllık ücretli izin alacağı isteminde bulunmuş, duruşmadaki beyanında ise, "9 gün yıllık ücretli izin kullandığını bunun dışında izin kullanmadığını" beyan etmiştir. Davalı ise imzalı yıllık ücretli izin belgesi sunmuş olup bu belgeye göre davacının 14 gün yıllık ücretli izin kullandığı görülmüştür.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda "davacının 2 yıllık çalışması karşılığı 28 günlük yıllık ücretli izne hak kazanacağı, davacın 9 gün kullandığını beyan ettiğinden bakiye 19 günlük yıllık ücretli izin alacağının bulunduğu ve davacının yıllık izin formundaki imzayı inkar ettiğinden ve imzanın davacıya ait olmadığı ortaya çıktığından izin formunun dikkata alınmayacağı" gerekçesiyle 19 günlük yıllık ücretli izin alacağı hesaplanmış ise de, yıllık izin formundaki imzaya yönelik imza incelemesi yaptırılmamıştır. İzin formunun geçerliliği araştırılıp buna göre izin alcağının belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: