Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/23531 K.2013/21842

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının iş aktinin davalı tarafından haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının işten çıkarılmadığı, emekli olmak için davacının kendisinin işten ayrıldığı, bu durumda ihbar tazminatı talep edemeyeceği, inşaat şirketi olan davalının bazı aylarda çalışmadığı, davacı ve tüm çalışanların yıllık izinlerini bu aylarda kullandıkları, fazla mesai yapılır ise ücretinin ödendiği, hiç bir ulusal bayram ve genel tatilde çalışılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davacının yaşlılık aylığı almak amacıyla işten ayrıldığı, bu nedenle kıdem tazminatı ödeneceği, ancak ihbar tazminatı talep edilemeyeceği, davacının hak kazandığı 140 günlük yıllık izninin kullandırıldığını veya karşılığının ödendiğinin davalı işverence kanıtlanamadığı, fazla mesai yaptığının kanıtlandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Fazla mesai ve genel tatil günü çalışmalarının sübutu açısından 2004 yılı öncesinde davalı işyerinde çalışan şahit bulunmadığından 2004 yılı öncesi dönemin ispatlanamadığı gözetilmeksizin, şahidi bulunmayan dönemlerin de hüküm altına alınması hatalıdır.

3- Davacı sadece milli bayramlardaki çalışma ücretini istemiş ve bilirkişi de raporunda davacının dini bayramlarda çalışmadığını kabul edilmesine rağmen yılda 6 gün genel tatil çalışmasının ne sebeple kabul edildiği anlaşılamamaktadır.

4- Dava dilekçesinde, davacının cumartesi günleri tatil olmasına rağmen çalıştığı iddia edilerek cumartesi günlerindeki çalışma ücretinin talep edilmesi, fakat pazar günlerinden hiç bahsedilmemesinin yanı sıra hafta tatili alacağının da talep edilmemesi karşısında bu hususun davacı tarafa açıklattırılmaması, ilaveten, fazla mesai ücretinin haftanın 6 günü üzerinden hesaplanması gerektiği zira, hafta tatilllerinde çalışma olsa dahi bu çalışmanın ancak 7,5 saati aşan kısmının fazla mesai sayılacağı gözetilmeksizin fazla mesai alacağının haftanın 7 günü üzerinden hesaplanarak hüküm altına alınması hatalıdır.

5- Yıllık izin ücreti alacağında talebe göre "yasal faizi aşmamak üzere en yüksek işletme kredisi faizine", fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarında talebe göre "en yüksek banka mevduat faizini aşmamak üzere en yüksek işletme kredisi faizine" hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde faize hükmedilmesi hatalıdır.

6- Davacının mevsimlik çalışmadığı gerek hizmet dökümü gerek dosya kapsamından anlaşılmasına rağmen yıllık izin ücreti hesabında ilk işe girdiği 1993 yılından beri yaptığı aralıklı çalışmaların da göz önüne alınması gerektiğinin gözetilmemesi hatalıdır.