Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/25047 K.2013/22351

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılardan T.C. Sağlık Bakanlığı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı Bakanlığa bağlı... Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde 06.03.2000 tarihinden beri aralıksız ve kesintisiz çalıştığını, Devlet Hastanesinin temizlik ihalesini farklı şirketlerin almasına rağmen 11.09.2008 tarihine kadar çalışmaya devam ettiğini ve en son ihaleyi alan davalı ... Şirketi bünyesinde temizlik işleri yaparken emekli olduğunu belirterek kıdem tazminatı yol parası farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı T.C. Sağlık Bakanlığı vekili (hazine Avukatı), davacının kendilerinin işçisi olmadığını, bu nedenle husumet yönünden davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Şirketi vekili, davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı T.C. Sağlık Bakanlığı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı T.C. Sağlık Bakanlığı'nın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, kıdem tazminatında faiz başlangıcı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 120 nci maddesi yollamasıyla, halen yürürlükte olan 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin birinci fıkrasının dördüncü bendinde, işçinin bağlı bulunduğu kurum veya sandıktan yaşlılık, emeklilik veya malullük aylığı yahut toptan ödeme almak amacıyla ayrılması halinde, kıdem tazminatına hak kazanılabileceği hükme bağlanmıştır. O halde anılan hüküm uyarınca, fesih bildiriminde bulunulabilmesi için işçinin bağlı bulunduğu kurum veya sandıktan yaşlılık, emeklilik, malullük ya da toptan ödemeye

hak kazanması şarttır. Bundan başka işçinin bağlı bulunduğu kurum ya da sandığa bahsi geçen işlemler için başvurması ve bu yöndeki yazıyı işverene bildirmesi gerekir. Böylece işçinin yaşlılık, emeklilik, mamullük ve toptan ödeme yönlerinden bağlı bulunduğu mevzuata göre hak kazanıp kazanmadığı denetlenmiş olur. Öte yandan işçinin, sosyal güvenlik anlamında bu hakkı kazanmasının ardından, ilgili kurum ya da sandığa başvurmaksızın kıdem tazminatı talebiyle işyerinden ayrılması ve bu yolla hakkın kötüye kullanılmasının önüne geçilecektir. İşçi tarafından bağlı bulunduğu kurum ya da sandıktan tahsise ya da tahsis yapılabileceğine dair yazının işverene bildirildiği anda işverenin kıdem tazminatı ödeme yükümü doğar. Faiz başlangıcında da bu tarih esas alınmalıdır.

Davacıya yaşlılık aylığı bağlandığına ilişkin belgenin davalılara tebliğ edilip edilmediği araştırılarak tebliğ edilmişse kıdem tazminatında faizin tebliğ tarihinden, tebliğ edilmemişse dava tarihinden itibaren başlatılması gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

3- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, giydirilmiş ücretin hesabının doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda fesihten önceki 1 yıllık dönemde davacıya ücret bordrolarında ödendiği tespit edilen ödemelerin 1 aya isabet eden miktarlarının bulunarak bunların brüt ücrete eklenerek giydirilmiş ücretin tespit edildiği belirtilmiştir.

Bu hesaplamaya göre giydirilmiş ücretin içinde asgari geçim indirimi bulunmaktadır. Ancak giydirilmiş ücretin hesaplanmasında asgari geçim indiriminin ücrete dahil edilmesi mümkün değildir. Giydirilmiş ücretin asgari geçim indirimi dahil edilmeden hesaplanması gerekir. Açıklanan nedenle hatalı bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

4- Bakiye harcın davalı şirketten tahsiline ilişkin Mahkeme hükmü yerindedir. Ancak yargılama giderlerine hükmedilirken davalı T.C. Sağlık Bakanlığı'na yargılama giderleri içinde harç yükletilmesi hatalıdır.

F) Sonuç: