Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/26071 K.2013/23141

Yerel mahkeme, asıl davayı kısmen hüküm altına almış, karşı davayı reddetmiştir. Hüküm süresi içinde davalı ve karşı davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı/karşı davalı vekili, müvekkilinin iş akdinin işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, genel tatil, yıllık izin ve hafta tatili ücretlerine ilişkin işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı/karşı davacı vekili, davacı işçinin işi kendisinin bıraktığını savunarak davanın reddini istemiş ve işi yarım bırakması sebebiyle işverenin maddi kaybı olduğunu ileri sürerek maddi tazminat ve ihbar tazminatının davacı işçiden tahsiline karar verilmesini karşı dava ile istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı işçinin iş akdini, fazla çalışma ücretlerinin ödememesi nedeniyle kendisinin haklı nedenle feshettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilerek kıdem tazminatı, fazla çalışma, genel tatil ve yıllık izin ücreti istemleri hüküm altına alınmış, ihbar tazminatı ve hafta tatili ücreti istemleri ile karşı davadaki istemlerin ise reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı/karşı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ve karşı davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 63 üncü maddesinde çalışma süresi haftada en çok 45 saat olarak belirtilmiştir. Ancak tarafların anlaşması ile bu normal çalışma süresinin, haftanın çalışılan günlerine günde onbir saati aşmamak koşulu ile farklı şekilde dağıtılabileceği ilkesi benimsenmiştir. Yasanın 41 inci maddesine göre fazla çalışma, kanunda yazılı koşullar çerçevesinde haftalık 45 saati aşan çalışmalardır.

Somut olayda, davalı işyerinde tanık beyanlarına göre haftalık 8,5 saat fazla çalışma yapıldığı halde, haftalık 10 saat üzerinden fazla mesai hesabı hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: