Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/26076 K.2013/25533

Yerel mahkeme, her iki davayı kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı ve karşı davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 15.05.1997 tarihinde tır sürücüsü olarak 600.000.000 TL Brüt maaşla çalışırken işverenlikçe 04.08.2003 tarihinde işten çıkarıldığını, davacının işten çıkarıldıktan sonra emeklilik işlemlerini başlattığını ve emekli olmaya hak kazandığını, zaman zaman yurt içi seferleri yapması neticesinde süre ile sınırlı olmaksızın fazla çalışması olduğunu, bunun da her ay için 20 saat civarında olduğunu, davacının hafta sonu ve bayram-genel tatillerde çalışmasını sürdürdüğünü, 3 yıllık ücretli iznini kullanmadığını iddia ederek kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil, yıllık izin ücreti ve ücret alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının kıdem ve ihbar tazminatı hak etmediğini, iş akdini işe gelmemekle kendisinin feshettiğini, çalıştığı süre zarfında birkaç kez kullandığı tır aracı ile kaza geçirdiğini ve müvekkili şirketi büyük zarara uğrattığını, bu zararın giderimi gündeme geldiğinde işe gelmediğini, herhangi bir ücret alacağı bulunmadığını, ücretli izinlerini kullandığını, harcırah aldığı için fazla mesai talebinde bulunamayacağını savunarak davanın reddine, davacının trafik kazası ile şirketi zarara soktuğunu, aracın tamir süresinde çalışamadığını ve sefer yapamadığını ileri sürerek FİH saklı kalmak üzere 1.000.000.000 TL zararın giderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, asıl dava bakımından davanın kısmen kabulü ile, kıdem, ihbar tazminatı, izin, ücret, fazla mesai, genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine, karşı dava yönünden davanın kısmen kabulü ile aracın tamir nedeniyle kullanılamamasından dolayı zarar nedeniyle oluşan miktarların tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davacı karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davacı - karşı davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Karşı dava ve ıslah dilekçesinde açıkça kaza tarihinden itibaren faiz talep edilmemiş olup, faizin karşı dava ve ıslah tarihinden itibaren hüküm altına alınması gerekirken, hatalı şekilde kaza tarihinden itibaren faize hükmedilmesi bozma nedeni ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 Sayılı HMK’nun geçici 3/1 maddesi yollaması ile HUMK’nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.F) Sonuç:Hüküm fıkrasının karşı dava yönünden olan 2 numaralı bendinde bulunan;

“2-KARŞI DAVA YÖNÜNDEN

Davanın KISMEN KABULÜ İLE; Aracın tamir nedeni ile kullanılamamaktan dolayı zarar nedeni ile Oluşan 1.800.-TL'nin 7.11.2000, 1.500.- TL'sinin 5.11.2002, 2.475.- TL'sinin 10.6.2003 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacı karşı davalıdan alınarak davalı karşı davacı tarafa verilmesine, Fazlaya ilişkin talebin reddine,” cümleleri tamamen çıkartılarak yerlerine;

“2-KARŞI DAVA YÖNÜNDEN