KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2011/26153 E., 2013/21897 K.·Mahkemesi :iş Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Eylül 2013
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı, asgari geçim indirimi ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
380 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Davalı taraf temyiz itirazında mahkemenin taleple bağlılık ilkesine aykırı olarak davacı tarafın taleplerini aşacak şekilde hüküm tesis ettiğini ileri sürmüştür.
4857 sayılı İş Kanununun 34 üncü maddesinde, gününde ödemeyen ücretler için mevduata uygulanan en yüksek faizin uygulanacağı hükmü bulunmaktadır. Maddede sözü edilen ücret geniş anlamda ücret olup, asgari geçim indirimi alacağınıda kapsamaktadır. İşçinin faiz konusundaki talebini “yasal faiz” olarak adlandırmış olması 4857 sayılı Yasanın 34 üncü maddesinin uygulanmasına engel olmayıp, işçinin bu talebinin bahsi geçen özel faize yönelik olduğunun değerlendirilmesi gerekir.
Ancak mahkemece, davacının ıslah dilekçesinde “faiz” talebi olmadığı halde ıslah edilen miktarlara faiz yürütülmesi ve dava dilekçesinde kıdem tazminatı açısından dava tarihinden itibaren faiz talebinde bulunulmasına karşın fesih tarihinden itibaren faize hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden; hükmün HMK'nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2011/26153, K. 2013/21897, 10 Eylül 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama