Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/26523 K.2013/23717

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 02.01.1990-01.01.2010 tarihleri arasında davalı işverene ait terzi atölyesinde çalıştığını, son olarak ... olarak görev yaptığını ve en son aylık 2.000,00 TL net ücret aldığını, hizmet süresi içerisinde yıllık izinleri kullandırılmadığı gibi, ücretlerinin de ödenmediğini, ayrıca her gün on iki saatten fazla çalıştırıldığı halde fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, söz konusu haklarını talep ettiğinde de hizmet akdinin feshedildiğini ileri sürerek kıdem, ihbar tazminatları ile izin, fazla mesai ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalıya ait terzi atölyesinde toplam yirmi yıl çalıştığı, davacı tanıklarının da beyan ettiği üzere iş akdini kendisinin feshettiğini gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının fazla mesai ücretinin ödenmediği mahkemenin kabulündedir. Dava dilekçesinde davacının iş verence işten çıkartıldığı ileri sürülmüşse de dosya içeriğine göre fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi sebebiyle feshin işçi tarafından gerçekleştirildiği anlaşılmakla kıdem tazminatı talebinin kabulü gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile reddi hatalıdır.

3-Parça başına veya yapılan iş tutarına göre ücret ödenen işlerde, fazla çalışma süresince işçinin ürettiği parça veya iş tutarının hesaplanmasında zorluk çekilmeyen hallerde, her bir fazla saat içinde yapılan parçayı veya iş tutarını karşılayan ücret esas alınarak fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma ücreti hesaplanır. Bu usulün uygulanmasında zorluk çekilen durumlarda, parça başına veya yapılan iş tutarına ait ödeme döneminde meydana

getirilen parça veya iş tutarları, o dönem içinde çalışılmış olan normal ve fazla çalışma saatleri sayısına bölünerek bir saate düşen parça veya iş tutarı bulunur. Bu şekilde bulunan bir saatlik parça veya iş tutarına düşecek bir saatlik normal ücretin yüzde elli fazlası fazla çalışma ücreti, yüzde yirmi beş fazlası ise fazla sürelerle çalışma ücretidir. İşçinin parça başı ücreti içinde zamsız kısmı ödenmiş olmakla, fazla çalışma ücreti sadece yüzde elli zam miktarına göre belirlenmelidir.

Somut olayda, dosya içeriğine göre davacının parça başı çalıştığı anlaşılmakta olup; fazla çalışma esnasında ücretin parça başı normal çalışma karşılığının ödendiğinin, kabulü ile fazla çalışma karşılığı ücretin %50 zamlı kısmının hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır. %150 üzerinden hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: