Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/27347 K.2013/23924

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 01/11/2006 tarihinden itibaren davalı işyerinde pişirici olarak çalışmakta iken 28/02/2008 tarihinde haksız olarak işine son verildiğini, ödenmeyen kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti ile yıllık izin ücreti alacağı bulunduğunu iddia ederek davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, açılan davayı kabul etmediklerini, davacının işi kendisinin bıraktığını ve davalı işyerinde çalışma süresinin üç dört aylık bir süre olduğunu, fazla mesai ve sair alacak taleplerinin de yerinde olmadığını beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının, davalı işyerinde çalışma süresinin tanık beyanları doğrultusunda iddia ettiği şekilde 1 yıl 3 ay 27 gün olduğu ve iş akdinin davalı tarafından haklı nedenle feshedildiğine dair dosyada herhangi bir belge bulunmadığı ve haklı nedenle feshe ilişkin ispat külfetinin davalı işverende olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı süresi içersinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçi ile davalı işveren arasında işçilik alacaklarına hak kazanma ve hizmet süresi yönünden uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı, işyerinde 01/11/2006 - 28/02/2008 tarihleri arasında çalıştığını iddia etmiş, davalı işveren ise üç dört aylık bir çalışması olduğunu savunmuştur. Davacıya ait hizmet döküm cetveli incelendiğinde davacının, davalı işveren nezdinde 27/03/2007- 09/07/2007 tarihleri arasında çalıştığı görülmektedir.

Davacı, kayıtsız döneme ilişkin çalışmasını ispat için tanık beyanlarına dayanmış ve mahkemece davacı tanık beyanlarına ve iddiaya itibar edilmiş ise de davacı tanıklarının işyeri çalışanları olmayıp davacının köylüsü oldukları anlaşılmakla bu tanıkların çalışmayı bizzat bilecek durumda olmadıkları ve kayıtlardakinin dışında çalışma iddiasına ilişkin belge de sunulmayışı karşısında, davacının kayıtlardakinin dışında çalışma iddiasını kanıtlayamadığının kabulü ile davanın ve iddiaların hizmet döküm cetvelindeki süreye göre tespiti yerine davacı iddiasına göre hesaplanıp hüküm altına alınması hatalıdır. Sonuç olarak davacının kıdemi bir yılı doldurmadığından kıdem tazminatı ve izin ücreti talebinin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

3- Davacı, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücreti taleplerini de tanık beyanları ile ispatlamaya çalışmıştır.

Davacı tanıkları yukarıda belirtildiği üzere işyeri çalışanı olmadığından çalışma düzenini bilebilecek durumda değillerdir. Bu nedenle davacının, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücreti taleplerinin kayıtlardaki süreye göre davalı tanık beyanı esas alınarak değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: