Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/2993 K.2013/11545

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı şirkete ait mağazada çalışan tüm personelin, ay içerisinde ihtiyacı olması halinde mağazadan ayakkabı ya da çorabını alıp ve maaş günü geldiğinde, ay içerisinde yapmış olduğu alışverişin bedelinin ödemesini yaptığını, kendisinin de Mayıs ayında ihtiyacı olan ayakkabı ve çorabı aldığını, ancak maaş günü gelmeden merkezden sayım çalışanları geldiği için o ay içerisinde mağaza çalışanları tarafından alışveriş yapılan ürünler eksik çıkmasın diye mağazanın diğer şubesine çıkış gösterildiğini ve ertesi gün kendisi tarafından diğer şubeye ödemesi yapılarak hesabın kapatıldığını, bu olay nedeniyle iş akdinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti ve fazla çalışma alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının, 26.05.2009 tarihinde çalıştığı mağazadan 1 adet ayakkabı ve 3 adet çorap alarak bedelini ödemediğini, savunmasında durumu ikrar ettiğini; daha önce de bu konuda uyarıldığını iş akdinin yasanın 25/II-e maddesi gereği haklı olarak feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, “... işyerinde çalışan işçilerin işyerinde satılan ayakkabıları giydiği daha sonra aylık ücretleri ödendiği zaman ayakkabıların ya da çorapların bedellerini ödediklerini bunun iş yerinde bir uygulama şeklinde tüm işçiler tarafından gerçekleştirildiği bundan işçilerin amirlerinin de haberdar olduğu netice itibariyle davacının da bu şekilde davranarak aldığı çorapların ve ayakkabının bedelini işyerine ödediği işyerinin herhangi bir zararına sebebiyet vermediği gibi yetkililerce bilinen uygulama doğrultusunda hareket eden davacının işverenin güvenini kötüye kullandığını kabul etmenin hakkaniyete uygun olmayacağı...” gerekçesiyle feshin haksız olduğuna, kıdem ve ihbar tazminatlarının kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2- Davacı işçinin, çalıştığı mağazada yönetime haber vermeden ve talimatlara aykırı olarak bedeli daha sonra ödenmek amacıyla ayakkabı ve çorap aldığı çekişmesiz olup, mahkemece bu olay nedeniyle yapılan feshin haksız olduğuna karar verilmişse de, dosyada mevcut 02.03.2009 tarihli e-mailde, personelin aldığı ürünü mutlaka merkeze bildirmesi, anında ödeme yapılması, yapılamıyorsa maaşından kesilebilmesi için bilgi verilmesi gerektiğinin duyurulduğu, bu duyurunun fesih tarihinden yaklaşık 3 ay önce yapıldığı, yine davacıya 2009 yılı Ocak ayı içerisinde benzer bir davranışı nedeniyle ihtar verildiği görülmüştür.

Bu tür alışverişlerin işyeri uygulaması olduğu kabul edilse bile, yukarıda bahsedilen talimat gereği davacı aldığı ürünü hemen merkeze bildirmediği gibi, merkezden sayım için gelindiğinde bu eyleminin ortaya çıkmasını engellemek amacıyla bu malların başka mağazaya çıkışını yaptığı ve bedelini bu mağazaya ödediği anlaşılmaktadır. Bu eylemin doğruluk ve bağlılığa uymayan davranış olduğu tartışmasız olup buna bağlı fesih de haklı olduğundan mahkemece kıdem ve ihbar tazminatı taleplerin reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç: