Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/3028 K.2013/10697

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde tır şoförü olarak 24.07.2004 tarihinden iş akdinin haksız olarak feshedildiği 18.06.2008 tarihleri arası çalıştığını, iş yerinde asgari ücret + yol harcırahı sistemi ile çalıştığını, her yurt dışı seferine karşılık ortalama 400 Euro aldığını ve ayda 2 yurt dışı seferi yaptığını ve asgari ücretle birlikte oluşan ortalama aylık ücretinin 2.137.00.YTL olduğunu, iş akdinin davalı işverenlikçe yönetim katına çağrılarak haksız ve bildirimsiz olarak sona erdirildiğini, ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığını iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı ile ulusal bayram-genel tatil ücreti, sefer primi ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının 24.07.2004 - 16.06.2008 tarihleri arasında davalı şirkette çalıştığını, davacının iş şartlarını beğenmediğini dile getirerek işten ayrılmak istediğini, kendisine özel bir düzenleme yapılamayacağı, iş şartlarını baştan beri bildiği ve tüm iş arkadaşları için geçerli olduğunun beyanı üzerine davacının işe gelmemeye başladığını ve 20-21-23.Haziran 2008 tarihlerinde işe devamsızlık yapması üzerine kendisine fesih ihtarı gönderildiğini, dava dilekçesindeki iddiaların gerçek dışı olduğunu, asgari ücret + sefer başına harcırah esası ile çalışan davacının seferin uzunluğuna göre 150-250,00-Euro arasında harcırah aldığını,

bu miktar haricinde yol ve iaşe gideri olarak ayrıca bir ödeme yapılmadığını, karayolu taşımacılığında ayda 1,5 sefer yapılmasının Yargıtay uygulamalarında tutarlılık arz ettiğini, davacının sefer sayısı ve harcırah miktarına ilişkin beyanlarının genel uygulamaya aykırı ve afaki olduğunu, müvekkilinin 4.350.

Euro borcu bulunduğuna ilişkin davacı iddiası gerçek dışı olup davacının bu borcun nedeni, zamanı ve dönemi konusunda deliller sunmadıkça müvekkilinin borçlu olduğuna hükmedilemeyeceğini, çalıştığı dönemde tüm harcırahlarının ödendiğini, izinlerini kullandığını ve dini ve milli bayramlarda çalışamadığını, talebinin zaman aşımına uğradığını, davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesinin 18.06.2008 tarihinde davalı işverenlikçe haklı sebep olmadan feshedildiği, davacının ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda, mahkemece davacı vekilinin ıslah talebine karşı davalı vekilinin “zamanaşımı def’i” savunmasında bulunması üzerine aldırılan ek rapordaki ulusal bayram genel tatil ücreti 1.625.14 TL’nin hükme esas alınarak, ücret üzerinden 1/3 hakkaniyet indirimine gidilmesi gerekirken, ilk rapordaki 2.209.38 TL üzerinden hakkaniyet indirimine gidilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: