Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/31540 K.2013/26459

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davalı işverenlikte mutfak personeli olarak çalışmakta iken iş akti feshedilen davacının bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek yıllık izin ücreti ve fazla mesai ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının zorunlu kalmadıkça fazla çalışma yapmadığı, fazla çalışma yaptığında da ücretlerinin ödendiğini, yıllık izin ve yıllık izin ücreti alacağını kabul etmediklerini, fazla çalışma ücretleri açısından 5 yıllık bir zamanaşımı süresinin olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, taleplerin sübut bulduğu zamanaşımı itirazının ise süresinde yapılmadığı, ancak davacı vekilinin de savunmanın genişletilmesi ve zamanaşımı def'i hususunda bir beyanının bulunmadığı, bu nedenle fazla çalışmaya ilişkin ücret alacağının hesaplanmasında zamanaşımı itirazının gözetildiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının işçilik alacaklarının ödenmesine ilişkin ihtarının davalıya tebliğ tarihi 18/02/2010 tarihi olup ihtarda ödeme için iki günlük süre verildiğinin belirtildiği, buna göre temerrüt tarihinin 21/02/2010 tarihi olduğunun, fazla mesai ücreti için en yüksek banka mevduat faizine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hatalı olup, bozma sebebi ise de,bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK. nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.