Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/32240 K.2013/27778

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin Türkmenistan'daki şantiyelerinde 1.11.2001-18.2.2008 tarihleri arasında inşaat mühendisi olarak 08.00-21/22.00 saatleri arasında çalışmak suretiyle ortalama günde 4 saat fazla mesai yaptığını, hafta sonu ve genel tatil günlerinde de çalıştırıldığını, 15 günde bir hafta tatili izni verildiğini, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret,prim,fazla mesai,hafta tatili,genel tatil ve yıllık izin alacaklarının tahsilini istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili,iş sözleşmesinin devamsızlık nedeni ile haklı nedenle feshedildiğini, çalıştığı döneme ilişkin tüm ücretlerin eksiksiz ödendiğini, iş yerinde yasal sınırlar içinde ve cumartesi 13.00'e kadar çalışıldığını, Pazar günlerinin tatil olduğunu ve davacının haftalık izinlerini tam olarak kullandığını, çok ender durumlarda proje açılışı veya iş arkadaşlarından birisinin izinli ve hastalık geçirdiği dönemlerde işe gelmemesi halinde hafta tatili günü çalışmış veya fazla mesai yapmış ise karşılıklarının bordro ile tahakkuk ettirilip ödendiğini, gerek Türkiye gerekse Türkmenistan'daki bayram günlerinde çalışma yapılmadığını,

iş yerinde haftalık 45 saati aşan bir çalışması bulunmadığından davacının fazla çalışma iddiasının hukuki dayanağı olmadığını, kaldı ki üst düzey yönetici olan davacının çalışma saatlerini kendisi düzenlediğinden fazla çalışma ücreti talep hakkı olamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı işçinin ödenmeyen bir kısım işçilik alacaklarını talep etmesi üzerine ve haklı sebep olmadan iş akdinin feshedildiği gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai,hafta tatili,genel tatil ve ücret alacaklarının kabulüne diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Davalı vekili asıl kararı ve temyiz talebinin reddine ilişkin kararı ayrı ayrı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Dosya kapsamına göre,kararın 08.11.2010 tarihinde taraf vekillerine tefhim edildiği, kararın davalı vekili tarafından yasal süresi içerisinde 09.11.2010 tarihinde temyiz

edildiği, ardından eksik karar ve temyiz harcı ikmali için ihtaratlı davetiye çıkartıldığı ve 28.02.2011 tarihinde öngörülen sürede eksik karar ve temyiz harcı ikmali yapılmadığı gerekçesiyle,davalı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece tebliğ mazbatasına şerh edilen ihtaratta tamamlattırılması istenen eksik harçların mahkeme veznesine yatırılması yerine dosyamıza yatırılması ihtarı yazıldığından usulüne uygun bir muhtıradan söz edilemeyeceğinden Mahkemenin 28.02.2011 tarih ve 2008/369 esas – 2010/811 karar sayılı temyiz talebinin reddine dair ek kararının KALDIRILMASINA, karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece yargılama sırasında üç farklı bilirkişiden üç farklı rapor alınmasına rağmen gerekçeli kararda bu raporlar tartışılarak hangi rapora itibar edildiğinin belirtilmemesi hatalıdır.

3-İhbar tazminatı bakımından uygulanması gereken faiz oranı değişen oranlara göre yasal faiz olmalıdır. Bireysel ya da toplu iş sözleşmesinde faklı bir faiz türü öngörülmüşse, yasal faizin altında olmamak kaydıyla kararlaştırılan faiz uygulanır.

Somut olayda,ihbar tazminatı için yasal faize hükmedilmesi gerekirken en yüksek mevduat faizine hükmedilmesi hatalıdır.

4-Mahkece gerekçeli kararda fazla mesai,hafta tatili ve genel tatil alacaklarından 2/3 oranında hakkaniyet indirimi yapıldığı belirtilmişse de bu alacaklar için 1/3 oranında yapılan indirim sonucu ortaya çıkan miktarlara hükmedilerek çelişki yaratılmasıda hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: