Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/33158 K.2013/25860

Dava

Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret alacağı, fazla mesai ücreti, bayram tatili ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacı işçinin, davalı işverene ait işyerinde, 05.07.2006-06.12.2008 tarihleri arasındaki dönemde “laboratuvar şef yardımcısı” olarak çalıştığını; ortada haklı bir neden olmadığı halde iş sözleşmesinin feshedildiğini son aylık net ücretinin 990.00 TL olduğunu; yemek ve servis yardımından yararlandığını; haftanın 6 günü günde en az 12 saat çalıştığını; dini bayramların ilk iki günü hariç tüm resmi ve genel tatil günlerinde çalıştığını, 2008 yılı 9-10-11-12. aylara ilişkin ücretlerinin ödenmediğini; yıllık ücretli izin alacağının da bulunduğunu belirterek, kıdem ve ihbar tazminatlar ile ücret fazla çalışma bayram tatili yıllık izin ücreti alacağının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davacı işçinin, davalı işverene ait işyerinde, 01.11.2006- 06.12.2008 tarihleri arasındaki dönemde çalıştığını; ortada haklı bir neden olmadığı halde iş sözleşmesini feshettiğini; çalışma dönemine ilişkin ücretlerinin gerçek ücreti üzerinden SGK'ya bildirildiğini; son aylık brüt ücretinin 640.00 TL olduğunu; yemek ve servis yardımından yararlandığını; aylık ücretlerinin tam olarak ödendiğini; fazla çalışma yapılmadığını, istisnai olarak fazla çalışma yapmış ise karşılığı ücretin ödendiğini; hafta tatillerinde, resmi tatillerde ve genel tatil günlerinde çalışılmadığını; yıllık ücretli izinlerini kullandığını belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarından yapılan hakkaniyet indiriminin oranı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Söz konusu alacakların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak söz konusu çalışmaların tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Dairemizin önceki kararlarında; yapılan indirim üzerine reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği kabul edilmekteydi (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K.).

Ancak, işçinin davasını açtığı veya ıslah yoluyla dava konusunu arttırdığı aşamada, mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı işçi tarafından bilenemeyeceğinden, Dairemizce 2011 yılı itibarıyla maktu ve nispi vekâlet ücretlerinin yüksek oluşu da dikkate alınarak konunun yeniden ve etraflıca değerlendirilmesine gidilmiş, bu tür indirimden kaynaklanan ret sebebiyle davalı yararına avukatlık ücretine karar verilmesinin adaletsizliğe yol açtığı sonucuna varılmıştır.

Özellikle seri davalarda indirim sebebiyle kısmen reddine karar verilen az bir miktar için dahi her bir dosyada zaman zaman işçinin alacak miktarını da aşan maktu avukatlık ücretleri ödetilmesi durumu ortaya çıkmaktadır.

Yine daha önceki kararlarımızda, yukarıda değinildiği üzere yapılan indirim sebebiyle ret vekâlet ücretine hükmedilmekle birlikte, Borçlar Kanununun 161/son, 325/son, 43 ve 44 üncü maddelerine göre, yine 5953 sayılı Yasada öngörülen yüzde beş fazla ödemelerden yapılan indirim sebebiyle reddine karar verilen miktar için avukatlık ücretine hükmedilmemekteydi.

Bu durum uygulamada hakkaniyete aykırı sonuçlara neden olduğundan ve konuyla ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde de herhangi bir kurala yer verilmediğinden, Dairemizce eski görüşümüzden dönülmüş yapılan indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.