KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2011/3810 E., 2013/12526 K.·Mahkemesi :iş Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Nisan 2013
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin, fazla çalışma ücreti, ücret, asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
261 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, iş sözleşmesinin işverence feshedildiğini ileri sürerek kıdem, ihbar tazminatları ile izin, fazla çalışma ücreti, ücret, asgari geçim indirimi alacaklarını istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davacı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının hizmet akdi iş yerinde huzursuzluk nedeniyle feshedildiği açıklanmış, dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının iş verenin başka bir işçisine küfür, taciz gibi eylemlerle sataştığı yönünde kesin delile rastlanmamıştır. Davacıya isnat edilen huzursuzluk çıkarma fiili geçerli fesih sebebi sayılacak nitelikte olup, haklı fesih sebebi değildir. Bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatının reddi hatalıdır.
3- Yargılama sırasında ödenen alacaklara ilişkin karar verilmesine yer olmadığı yönünde hüküm kurulup, bu miktarın davacı lehine hesaplanan vekalet ücretine esas alınması gerekirken bu taleplerin reddi ile davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2011/3810, K. 2013/12526, 18 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama