Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/39078 K.2013/28645

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haklı bir neden gösterilmeksizin işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret alacağı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, açılan davayı kabul etmediklerini, davacının iş yerinde 23.8.2007-21.11.2008 döneminde çalıştığını, iş akdinin işe gelmemesi ve güveni suiistimal etmesi nedeni ile sonlandırıldığını, davacının iş yerinden hiç bir hak ve alacağının kalmadığını, ücret talebinin hangi döneme ait olduğunun bilinmediğini, davacının iş yerinden fazla mesai ücreti alacağının bulunmadığını, fazla mesai yapılmadığını, hafta tatili ve genel günlerinde izin kullandırıldığını, davacının asgari ücretle çalıştırıldığını belirterek davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilerek kıdem ve ihbar tazminatları, ücret alacağı, yıllık izin, fazla çalışma ve genel tatil ücretleri taleple bağlı kalınarak hüküm altına alınmış, hafta tatili ücreti isteminin ise reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Fazla çalışma süresi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 63 üncü maddesinde çalışma süresi haftada en çok 45 saat olarak belirtilmiştir. Ancak tarafların anlaşması ile bu normal çalışma süresinin, haftanın çalışılan günlerine günde onbir saati aşmamak koşulu ile farklı şekilde dağıtılabileceği ilkesi benimsenmiştir. Yasanın 41 inci maddesine göre fazla çalışma, kanunda yazılı koşullar çerçevesinde haftalık 45 saati aşan çalışmalardır.

Somut olayda, davacının, yurtiçi şantiyeler arasında tır şoförlüğü yaptığı anlaşılmakla, takometre kayıtları celbedilmeksizin, Karayolları Trafik Kanunu gerekçe gösterilerek günlük 8 saatin üzerinde çalışma yapmasının mümkün olmadığı şeklindeki hatalı gerekçe ile yapılan hesaba göre karar verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: