Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/39133 K.2013/29666

Dava

Davacı-karşı davalı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesi, davalı-karşı davacı ise avans alacağının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 19.11.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti.

Duruşma günü davacı (karşı davalı) adına kimse gelmedi. Karşı taraf adına Avukat ... geldi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı-karşı davalı, 01/10/1996-27/10/2008 tarihleri arısında davalıya ait iş yerinde aşçıbaşı olarak çalıştığını, iş akdinin davalı işverence 27/10/2008 tarihinde haksız ve önelsiz olarak feshedildiğini, en son aldığı aylık ücretin 873,01 TL olduğunu, ayrıca yemeğin de işveren tarafından karşılandığını ve yılda 4 maaş tutarında ikramiye verildiğini, fazla mesai yaptığını ve hafta tatillerinde çalıştığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma ve hafta tatili alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı-karşı davacılar, zamanaşımı itirazında bulunarak davacının önceleri ... Ltd Şti de hizmeti varsa da son olarak ... A.Ş. de çalıştığını, bu nedenle ... Hizmetleri Limited Şirketi açısından husumet itirazında bulunduğunu, iş yerinde ikramiye uygulamasının olmadığını, davacının işverenden avans istediğini, bunun verildiğini, tekrar daha sonra avans istediğini, kabul etmeyince de izin istediğini, izin aldıktan sonra 27/10/2008 tarihinde ihtarname göndererek davacının iş akdini feshettiğini, iş yerinde fazla mesai yapılmadığı gibi hafta tatillerinde de çalışılmadığını savunarak, davanın reddini, ayrıca karşı davasında davacıya 13/06/2008 tarihinde 2.000$ avans verildiğini ileri sürerek, avans alacağını istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı-karşı davacının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu, davacının fazla çalışma yaptığı gerekçesiyle davacı-karşı davalının davasının kısmen kabulüne, davalı-karşı davacının avans alacağı bulunduğu gerekçesiyle davasının kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin hafta tatili ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Davacı 26.10.2008 tarihinde davalı işyerinde hafta tatili çalışması yaptığını ibraz ettiği kartlı puantaj kaydı ve o gün yapılan düğüne ilişkin ziyafet formu ile ispat etmiştir.

Davacı 26.10.2008 tarihinde yaptığı hafta tatili çalışması dışındaki dönemde de hafta tatili çalışması yaptığına ilişkin tanık dinletmiş ise de tanık beyanlarına göre hafta tatili çalışmasını hesaplanabilir şekilde ispat edememiştir.

Davacı sadece 26.10.2008 tarihindeki hafta tatili çalışmasını ispat ettiğinden mahkemece bu 1 günlük hafta tatili çalışma ücreti hüküm altına alınması gerekirken reddi hatalıdır.

3-Davacı işçi işçilik alacaklarının ödenmesi hususunda noter vasıtasıyla 27.10.2008 tarihinde gönderdiği ihtarname ile işverene 5 gün süre vermiştir. Temerrüt ihtarnamesi işverene 30.10.2008 tarihinde tebliğ edilmiş olup, işveren 05.11.2008 tarihi itibariyle temerrüde düşmüştür. Davacının ihbar tazminatı, fazla çalışma ve hafta tatili alacağına temerrüt tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken dava ve ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi hatalıdır.

4-Taraflar arasında, işçilik alacaklarının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı, mahkemece alınan bilirkişi raporuna göre fazla çalışma alacağı yönünden davasını ıslah etmiştir. Davalı işveren, ıslaha karşı süresinde verdiği yazılı itiraz dilekçesinde zamanaşımı definde bulunmuştur. Hem mülga 818 sayılı Borçlar Kanunun 126/3, hem de 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Borçlar Kanunun 147/1 maddesine göre işçi ücretlerine ilişkin davalar 5 yıllık zamanaşımına tabidir. Fazla çalışma alacağı bu tür alacaklardandır. Bu nedenle ıslahla talep edilen fazla çalışma alacağının ıslah tarihinden geriye doğru 5 yılın dışında kalan ve dava dilekçesinde talep edilen miktardan fazla olan kısmı zamanaşımına uğramıştır. Gerekirse bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle davacının fazla çalışma alacağı hakkında yeniden bir karar verilmelidir.

F) Sonuç: