Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/41501 K.2013/28426

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A)Davacı İsteminin Özeti: Davacı, Haziran 2003 tarihinde davalıya ait işyerinde çalışmaya başladığını, Ekim, Kasım ve Aralık 2009 ücretlerinin davalı tarafından ödenmemesi üzerine iş akdini 21.12.2009 tarihinde tek taraflı olarak sona erdirdiğini, yasal haklarının ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 09.04.2004 tarihinde davalı işyerinde çalışmaya başladığını, davacının eşinin rahatsız olması nedeni ile işverenin davacıya sürekli müsamaha gösterdiğini ve davacıya istediği zaman izin verdiğini, davacının eşinin rahatsızlığını ileri sürerek aldığı izinlerin birinde Muş iline gezmek amacı ile gittiğinin işveren tarafından öğrenilmesi üzerine iş akdinin daha önce 4857 sayılı Yasa'nın 25/II maddesi gereğince 20.06.2009 tarihinde derhal sona erdirilmesi ile birlikte,

davacının pişmanlığını ileri sürmesinden dolayı 20.10.2009 tarihinde tekrar işe alınmasına rağmen 17.12.2009 ve devam eden günlerde mazeretsiz ve izinsiz olarak işe gelmemesi nedeni ile 25.01.2010 tarihli mazeretini bildir ihtarnamesi gönderildiğini ancak 08.02.2010'da bu ihtar tebliğ edilmesine rağmen davacının haklı mazeret bildirmemesi nedeniyle iş akdinin haklı nedenlerle 13.02.2010 tarihinde sona erdirildiğini, haftanın 5 günü ara dinlenme hariç, haftalık 45 saat çalışması olduğunu savunarak açılan davanın reddini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının 09.04.2004-21.12.2009 tarihleri arasında çalıştığı, 21.12.2009 tarihinde iş akdini ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle sona erdirdiği, bu nedenle kıdem tazminatına hak kazandığı, davacının işyerinden haklı olarak çıkarıldığına dair yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı, davacının teknik bilirkişi raporu ile de belirlenen, yıllık izin ücreti, Resmi tatil- bayram ücreti ve fazla mesai ücreti haklarının bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı, Haziran 2003 tarihinde davalıya ait işyerinde çalışmaya başladığını, Ekim, Kasım ve Aralık 2009 ücretlerinin davalı tarafından ödenmemesi üzerine iş akdini 21.12.2009 tarihinde tek taraflı olarak sona erdirdiğini iddia etmekte, davalı taraf ise davacının 09.04.2004 tarihinde davalı işyerinde çalışmaya başladığını, davacının eşinin rahatsız olması nedeni ile işverenin davacıya sürekli müsamaha gösterdiğini ve davacıya istediği zaman izin verdiğini,

davacının eşinin rahatsızlığını ileri sürerek aldığı izinlerin birinde Muş iline gezmek amacı ile gittiğinin işveren tarafından öğrenilmesi üzerine iş akdinin daha önce 4857 sayılı Yasa'nın 25/II maddesi gereğince 20.06.2009 tarihinde derhal sona erdirilmesi ile birlikte davacının pişmanlığını ileri sürmesinden dolayı 20.10.2009 tarihinde tekrar işe alındığını, davacının 20.06.2009 ile 20.10.2009 arasında davalı işyerinde çalışmasının olmadığını, daha sonraki dönemde de 17.12.2009 ve devam eden günlerde mazeretsiz ve izinsiz olarak işe gelmemesi nedeni ile iş akdinin haklı nedenlerle 13.02.2010 tarihinde sona erdirildiğini savunmaktadır.

Davalı tanıkları davacının çalışmasında kesinti olduğunu doğrulamaktadır. Hizmet Döküm Cetvelinde de 20.06.2009 ve 20.10.2009 tarihleri arasında prim yatırılmamış gözükmektedir. Davacı tanıklarının ise kesintili çalışmaya ilişkin açık bir beyanı bulunmamaktadır.

Taraflar arasında hizmet süresi hususunda ihtilaf bulunmaktadır. Dosya içersindeki belgeler, ... kayıtları ve tanık anlatımlarından davacının 09.04.2004-20.06.2009 tarihleri ile 20.10.2009-21.12.2009 tarihleri arasında çalıştığı görülmektedir. Davacının 20.06.2009'da işverence iş akdinin haklı nedenle feshedildiğine ilişkin tutanak ve yeterli delil bulunmamaktadır. Bu nedenle hizmet döküm cetvelinde görüldüğü üzere 09.04.2004-20.06.2009 ve 20.10.2009-21.12.2009 tarihleri arasında çalıştığı ve 21.12.2009 tarihinde davacı işçinin iş akdini haklı nedenle feshettiği kabul edilerek işçilik alacaklarının hesaplanması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile çalışma süresinin kesintisiz olduğu kabul edilerek hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: