Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/42207 K.2013/29562

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, ekim 2006 tarihinde davalı ... inşaat şirketinin Irak'ta ki iş yerinde çalışmaya başladığını, davalı ... inşaatın bir kısım işlerini alt işvereni olan diğer davalı ... şirketine devrettiğini, çalışmasının devir sonrası alt işverende gösterildiğini ancak çalışma adresi ile yaptığı işin değişmediğini, 27.04.2009 tarihinde iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret fazla çalışma, yıllık izin ve hafta tatili alacaklarının davalılardan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... inşaat şirketi, davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini davacının 14.4.2009 tarihinden itibaren mazereti olmadan iş başı yapmadığını, bu durumun tutanakla kayıt altına alındı,27.4.2009 da diğer şirket tarafından kendisine ihbarname ile bildirim yapıldığını, diğer taleplerinin de yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... şirketi, iş akdinin devamsızlık nedeni ile haklı olarak feshedildiğini, yıllık izinlerini kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin feshinin haksız olduğu, davalı şirketler arasında asıl işveren – alt işveren bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı Davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı, 9.11.2007-26.3.2008 arası aylık ücretleri ile Nisan ayı ücretinin ödenmediğini iddia ederek ücret alacağı talep etmiştir. Davalılar,davacının ücretlerinin ödendiğini savunmuşlardır. Mahkemece davacı iddiası gibi ücret alacağına hükmedilmiştir.

Ancak, dosya içinde bulunan ve imzalı olan ücret bordroları ve tediye makbuzları değerlendirilmeden eksik inceleme ile ücret alacağına hükmedilmesi hatalıdır.

3- Dosyada yer alan ve davacı imzası bulunan yıllık izin formları değerlendirilmeden ve yine 26.3.2009-10.4.2009 tarihleri arası yıllık izinde olduğunun davacının da kabulünde olduğu gözetilmeden, mahkemece davacının çalışma süresi boyunca hiç izin kullanmadığı gerekçesi ile tüm kıdem süresine göre 28 gün izin hakkı olduğunun kabulü ile yıllık izin alacağına hükmedilmesi yerinde değildir.

4- Fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması halinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerekir.

Somut olayda, iş sözleşmesinde fazla çalışma ücretinin aylık ücret içinde olduğu kararlaştırılmış olup, hesaplanan fazla çalışmadan yıllık 270 saatlik sınırlama dahilinde mahsup yapılarak (270 saatlik çalışma dışlanarak) sonuca gidilmesi gerekirken bu husus dikkate alınmadan fazla çalışma alacağına hükmedilmesi hatalı olup kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç: