Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/42951 K.2013/29833

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili; davacının 11.07.2007 tarihinde davalıya ait iş yerinde güvenlik görevlisi olarak çalışmaya başladığını, en son net 935,00 TL ücret aldığını, ... bildiriminin asgari ücret üzerinden yapıldığını, genel tatil günlerinde çalıştığını, 19.06.2010 tarihinde bir bayana laf attığı gerekçesiyle iş akdine 30.06.2010 tarihi itibariyle işine son verildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret ve fazla mesai ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili; davacının 11.07.2007 tarihinden itibaren güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, asgari ücret aldığını, görev yaptığı sitede 25.05.2010 tarihinde yapılan denetimde gerekli giriş çıkış kontrollerini yapmadığının, 19.06.2010 tarihinde yine görevinin gerektirdiği yükümlülükleri yerine getirmediğinin, 20.06.2010 günü de siteden çıkan bir bayana laf atması olayının tutanaklar ile tespit edildiğini, bu nedenlerle iş sözleşmesinin 23.06.2010 tarihli bildirim ile 30.06.2010 tarihi itibariyle feshedildiğini, davacının fazla mesaisinin ve genel tatil çalışmasının bulunmadığını, Haziran 2010 ücretini tahsilden kaçındığını savunarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Ç)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

D)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir.

Somut olayda; davacı 12 saat çalışma ve 24 saat dinlenme esasına göre davalı iş yerinde çalıştığını ve fazla mesai ücreti alacaklarının ödenmediğini ileri sürmüş; davalı ise davacının fazla mesai yapmadığını savunmuştur. Mahkemece, tanık beyanları dikkate alınarak davacının haftalık 7,5 saat fazla mesai yaptığı kabulü ile fazla mesai ücreti hüküm altına alınmıştır.

Davacının, davalı işveren nezdinde 12 saat çalışma ve 24 saat dinlenme yöntemi ile çalıştığı dosya kapsamından anlaşılmakta olup buna göre davacının fiili çalışması bir aylık süre zarfında 1. hafta 4 gün, 2. hafta 3 gün, sonraki hafta 4 gün ve 4. hafta ise 3 gün çalışma şeklindedir. Günlük 12 saatlik çalışmadan 1,5 saat ara dinlenme süresi düşüldüğünde günlük çalışma süresinin 10,5 saat olduğu, davacının 4 günlük çalışılan haftada 42,5 saat, 3 gün çalışılan haftada ise 31,5 saat fiili çalışmasının bulunduğu bu çalışma sistemine göre davacının haftalık çalışma süresinin 45 saati geçmediği gibi günlük çalışmasınında 11 saati aşmadığı gözetilmeksizin davacının fazla çalışma ücreti talebinin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.